Inspiratie Beetje verbazing, ondanks dat de hitte ons kikkerlandje en haar inwoners al dagen in een niets ontzienende greep houdt, geen bericht hier over op madeliefjes.net. Tot nu dan. Laat ik dan maar diegene zijn om zo onorgineel te zijn. Maar ik ben blij! Na twee dagen werkelijk te duf te zijn voor woorden ben ik eindelijk weer een beetje tot leven gewekt. Waarom? Geen flauw idee! Maar mijn hoofd is teminste weer een beetje helder. Misschien kwam het ook omdat ik de laatste twee dagen leed onder een of andere stomme verkoudheid.
31 aug - liesette
Gewoon een mooi citaat, om even bij stil te staan.
Maar wie denkt zal niets ervaren, dat is bekend. Onze zintuigen laten zich niet commanderen. De beleving is er alleen voor degene die in staat is te zijn als een kind: hier op dit moment, open en zonder verwachting.
4 reacties
Een rondje langs de velden
31 aug - liesette
Voor het eerst in vijf weken de weg naar huis weer eens genomen. Mensen gebeld, dingen afgesproken. Mijzelf geestelijk voorbereid op een sociaal weekend. Langs mijn oude werk geweest, waar ik bijna een jaar niet meer was verschenen. Leuk, maar niets veranderd. Het is raar dat ik daar zoveel jaren heb gewerkt en het zo achter me heb gelaten. Misschien juist daarom ook wel. Langs mijn broer & aanhang. Hun kind is bijna zo oud dat ze leuk wordt. Ik moet nog even geduld hebben. Langs Opa. Een lichaam waar figuurlijk al het leven al uit is, en letterlijk bijna ook. Ouders aandacht gegeven.
En langs G. Voor haar heb ik een hele avond gereserveerd. Heerlijk, over ons beider leven, over de mensen&paarden die we allebei kennen, over vroeger, over haar bedrijf, over de wereld gepraat, verteld en geluisterd. We spreken af dat, als ik in Nederland blijf, we volgend voorjaar gaan wedden op de renpaarden in Newmarket. Als ik in de auto terugrij naar mijn ouders bedenk ik me dat in die dik tien jaar dat ik haar nu ken, we nog nooit zo verschillend zijn geweest: single vs getrouwd, 2 kids vs geeneens een huisdier, platteland vs stad, eigen zaak vs studeren....Maar ondanks dat is er nog steeds een verbondenheid. Ik ben er alleen nog niet uit of dat puur op het verleden is gebaseerd of meer is dan dat. Het was een erg leuke avond, alleen neem ik me een ding voor: de volgende keer sleep ik haar mee naar de kroeg, uit haar context. Misschien praat ze dan minder lang over haar kids....
reacties
Fotograaf
29 aug - mark
Kijk even in het Volkskrant Magazine bij de redactielijst. De beeld-editor is vandaag bij ons langsgeweest als fotograaf. Gelijk wat achtergrond informatie gekregen over het veelbesproken laatste nummer. Hij kwam foto's maken voor een artikel in de SUM. Een landelijk studentenblad. Zo'n ongelooflijk lelijk vormgegeven blad waarvan er altijd stapels op de uni liggen. In ieder geval, er komt daar dus een artikel in over studentenhuizen buiten de grote steden. En aangezien wij/ik wel 3km van de uni af woon in een ander dorp grenzend aan Nijmegen kwamen wij daarvoor in aanmerking. Dus kwam meneer de fotograaf, geweldige man overigens, vandaag bij ons langs voor een fotosessie. Ik heb al een aantal foto's gekregen van hem, maar mag ze nog niet laten zien, helaas... Maar hou allemaal de Sum in de gaten!!
2 reacties
Hebben!
29 aug - liesette
Wat doet een vrouw als ze heel blij is of heel verdrietig? Juist, dan gaat ze shoppen! (teminste deze vrouw wel!) Heerlijk, eerst even een aantal noodzakelijke spullen (eindelijk een handig wasrek), naar de markt voor verse vis, kaas en olijven en vervolgens naar de boekwinkel. Er zijn weinig dingen zo ontspannend als ronddwalen tussen stapels boeken. Speuren naar titels die ergens op een verdwaald 'te lezen lijstje' staan, bladeren in fotoboeken (de foto's in dat nieuwe boek van Giphart zijn erg seksistisch, maar wel mooi). Ik vraag me af waarom je bepaalde onbekende boeken omdraait om de achterflap te lezen, bedenk me dat waarschijnlijk een bepaald woord in de titel associaties oproept met gevoelens of herinneringen. Ik kan geen keuze maken, leg boeken terug en pak ze weer op. Uiteindelijk verlaat ik de winkel met twee boeken; Moederkruid van Carry Slee en Als vrouwen wijs waren van Fredriksson. Van het verloren lijstje. Ik vermaak me dit weekend wel!
4 reacties
Doen en niet doen
28 aug - mark
Stomme dingen doen. De ene keer als je hard nadenkt over bepaalde situaties, in je hoofd alle mogelijke scenario's afspeeld, alle gevoelens probeerd uit te schakelen en puur rationeel nadenkt. De andere keer als je juist niet nadenkt en volkomen op je gevoel afgaat. Twee schijnbare tegenstellingen. Maar ze hebben allebei dezelfde uitwerking. Je doet iets ongelooflijk stoms. Er gebeurt iets, juist doordat je nadenkt en zelf invloed uitoefent op de situatie. Aan de andere kant denk je totaal niet na, laat iets gebeuren en laat je gevoel je leiden in die situatie. Doen en niet doen, en toch leveren ze allebei hetzelfde resultaat op.
Moet je dan in sommige situatie juist niet nadenken of juist wel. Op je gevoel afgaan of juist niet. Of een combinatie van die beiden. Maar dat is misschien een schijnbare onmogelijkheid. Aangezien gevoelens vaak haaks staan op rationeel denken.
4 reacties
Schier
28 aug - liesette
Een aantal weken geleden hadden we het er al over. De Madeliefjes&aanhang zouden een weekend lang Schier onveilig maken. Opvallend was dat het al snel geregeld was, iedereen kon dat weekend, tentjes zouden worden versleept, eten zouden we daar wel regelen. Gewoon erg chillen die paar dagen. Het was helaas te mooi om waar te zijn. De eerste verstoring diende zich eind vorig week aan in de trant van weersvoorspellingen: 70% kans op regen. Het hele weekend lang. Nouja, nat regenen heeft ook z'n prettige kanten (warme chocomelk met slagroom&rum) en als het echt niet gaat zijn we zo terug in Grunn. Maar, je kent de Wet van Murphy.....Als een ding tegen zit.....Na een aantal geirriteerde telefoontjes heen en weer, over waarom Mark nu uitgerekend dit weekend moest werken en waarom ik niet stond te springen om met twee stelletjes weg te gaan vertrekt een deel naar Belgie, een ander naar Noorderzon en iemand naar werk. Jammer, we hadden ons er op verheugd. In de herfst nieuwe poging?
reacties
Mensen kijken
28 aug - mark
Dagje mensen kijken was het wel. De bruiloft van een vriendin en exhuisgenote.
Stoere jongeman met opstaand kraagje volledig gekleed volgens de laatste "Break-Out" mode, maar met witte sportsokken in zijn design schoenen.
De oh zo decadente collega met donkerblauwe colbert, zwarte pantalon, donderblauwe sokken en bruine schoenen.
De lieftallige zus in een gouden stretchbroek van nylon-achtig spul, waardoor de string volledig naar buiten drukte.
De geweldige 'charmante' en 'grappige' broer.
De wat wat oudere mannengroep collega's, samen met de gladde bedrijfsjongens. Allemaal strak in het pak, volgens een modebeeld, ik weet nog niet welke. Maar allemaal met een klein beetje roos op de schouders van het dondere pak. En niet te vergeten de stropdas, waarvan niemand schijnt te weten hoe je zo'n ding eigenijk dient te knopen.
En als laatste het bruidspaar dat er geweldig uitzag. Bruidegom in een maatpak, dat wel paste en wel stond en goed gedragen werd. En de bruid in een fantastische zelf-laten-ontwerpen jurk die beeldschoon was. Ja het was een geslaagd feestje.
2 reacties
Krantenartikel
27 aug - liesette
Een klein berichtje in de krant vanochtend. Het was nauwelijks opvallend en een gewone scanprocedure zou het berichtje normaal niet overleven. Ondanks dat viel mijn oog erop: Er waren 22 Chinese vrouwen overboord gegooid in een zee in Azie. De reden hiervoor was dat de politie de speedboten waarin ze zaten aan het achtervolgen waren op vermoeden van vrouwenhandel. De vrouwen waren waarschijnlijk bedoelt voor de prostitutie in Taiwan. Ze zijn gewoon als grof vuil overboord gezet, zonder dat ze konden zwemmen, zonder dat ze meer waarde hebben dan een economische waarde. Acht vrouwen zijn verdronken, 4 nog vermist, de rest is op tijd uit zee gevist. Maar de gedachte die door mijn hoofd spookt; in welke situatie zijn deze vrouwen nou beter af? Als prostituee, dood, in de situatie voordat ze verkocht werden of als zwerver in de stad waar ze door de politie gedumpt gaan worden?
2 reacties
Bellenblaas
27 aug - mark
Vanmiddag een heerlijke conclusie getrokken.
"Aan de reacties van mensen op je bellen uit je bellenblaas kun je veel over de persoon leren."
Men neme een jongeman die volledig peace love and understanding op het station zit/ligt te wachten op de trein die die net gemist heeft. Geef hem een bellenblaas in de handen en let op de reacties van mensen.
"Dankje, dit had ik echt even nodig"
"Rot op met die bellen."
"Doe eens volwassen"
"Mag ik ook een keer"
"Kinderachtig"
"Doe eens normaal"
"Ik wil ook zo'n ding"
"Mag ik er even bij komen zitten"
"Hahahaha"
"TSSSSSSSSS (en nee schudden)"
"(wijzen en niets zeggen)"
"(wijzen en lachen)"
"(wijzen en geirriteerd en boos kijken)"
"Kijk mama, bellen!"
"(naar de bellen grijpen)"
"(een bel zachtjes op je arm laten landen en zachtjes glimlachen)"
7 reacties
Schrijfsels
26 aug - mark
Weer schrijven, nu kan het weer. Alleen nu ben ik even door mijn schrijfsels heen. Gisteravond zat ik vol met schrijfsels, maar toen was deze site onbereikbaar. En nu zit ik zonder schrijfsels. Alles wat ik wilde schrijven is weg. Leeg hoofd. Geen gedachtegangen. Geen schrijfsels.
3 reacties
Auwa
26 aug - liesette
Ik sleep me door de laatste dagen leren heen. Nog drie dagen en dan heb ik VIJF weken full-time UB erop zitten. Oke, ik weet het: ik zwelg een beetje in zelfmedelijden. En terecht, maar die mening ben ik alleen toegedaan. Vandaag was alleen extra zwaar. Soms heb dat als je wakker wordt en weet, zelfs voordat je je bewogen hebt, dat het mis is. Zo'n dag was het vandaag. Gisteren namelijk twee uur lang selectietraining gehad. Op zich was het helemaal niet zo zwaar, en op moment bezit ik zelfs een redelijke conditie, maar die dag daarvoor had ik een uurtje hardgelopen. Zowaar, zonder dat vaker te doen, omdat ik genoeg van die bank had en mijn hoofd nodig doorgewaaid moest worden. Het allerlekkerst is het dan om in een herfstbui door het bos te lopen. Bij gebrek aan allebei dus dan maar een nieuwbouwwijk. En nu dus hele erge spierpijn. Dat je alle loopacties pland op zo min mogelijke activiteit en beweging. Ik vrees voor morgen, maar gelukkig is er een lift in de UB.
3 reacties
Zondag
24 aug - liesette
Zes uur later. Flessen wijn op tafel. Lege bierflessen op de grond. Een mega afwas in de keuken. En een gedicht op tafel:
ik
ik jij ik
ik
heb
jou
gevangen
Ik geloof dat het wel een leuke nacht was. Iedereen beter leren kennen, maar of ik daar nou in elk geval helemaal blij mee ben weet ik nog niet. Anyway, op de bank met Norah, een pot thee & de Volkskrant heb ik daar de hele dag om over na denken. Eindelijk weer eens zo’n ouderwetse zondag waarbij je om vijf uur bedenkt dat je je toch maar eens moet gaan aankleden. En dat vervolgens niet doet.
4 reacties
Receptje
23 aug - mark
Ingrediënten:
- 1 schoon café
- 2 barmannen
- 1 keukenprinses
- 2 zaalvoetbalteams met aanhang (thuisteam)
- een groep Haagse voetballers (45 man)
- enkele liters bier
- paar flessen sterke drank
- enkele liters frisdrank
- paar kilo voer uit de keuken
Men neme het schone café, zet daar de barmannen aan het werk. Vervolgens laat men langzaam aan de Haagse voetballers binnnendruppen. Deze voorziet men van de eerste lieters bier. Ondertussen laat je de 2 zaalvoetbal-teams ook het café binnen en voorziet ook deze van het nodige bier. De keukenprinses begint in de keuken de kilo's keukenvoor te bereiden en te verwerken en geeft dit door aan de barmannen in het nog schone café. De barmannen serveren dit aan alle voetballers en voorzien deze ondertussen van nog enkele liters bier. Doe daar nog enkele scheuten sterke drank bij en je hebt als resultaat een erg gezellige avond. Een mooie opening van een nieuw seizoen zul je misschien denken.
Er zit echter een kleine schaduwzijde aan dit verhaal. Het mooie schne café is niet meer mooi schoon. Wel mooi, maar niet schoon. Zeker niet schoon. Het woord schoon was eigenlijk erg ver te zoeken. Zo ver dat we bijna Jules Verne gingen bellen om ons naar de andere kant van de wereld te brengen, om daar het woord schoon te zoeken. Maar na 2 uur en wat extra ingrediënten, zoals chloor, water en dweil, was ook het woord schoon weer gevonden. Misschien met het woord redelijk ervoor, maar schoon stond weer in 1 zin met café.
2 reacties
Studenten
22 aug - liesette
Berichtje uit het nieuws:
Studenten verdringen lageropgeleiden van arbeidsmarkt`
Studenten verdringen lageropgeleiden van de arbeidsmarkt. Dat schrijven het Interstedelijk Studenten Overleg (ISO) en CNV Jongerenorganisaties in een brief aan de ministeries SZW en OCW. `Studenten hebben een bijbaan nodig om rond te kunnen komen. Dit heeft onbedoeld gevolg dat de arbeidsmarkt voor lageropgeleiden steeds krapper wordt`, zegt voorzitter Rombouts van het ISO. CNV Jongerenorganisatie-voorzitter Vlot zegt dat bedrijven liever studenten in dienst nemen. `Werkgevers nemen liever flexibele studenten aan, dan dat ze lageropgeleiden een vaste baan aanbieden`. Nu de jeugdwerkloosheid stijgt, wordt het probleem alleen maar erger. Rombouts vindt dat de ministeries SWZ en OCW maatregelen moeten nemen. Zo zou de studiefinanciering verruimd kunnen worden, waardoor het niet meer noodzakelijk is om een bijbaan te nemen.
Hier heb ik werkelijk niets meer aan toe te voegen! Briljant idee cq oplossing! Hierdoor krijgen studenten meer tijd om te studeren, waardoor ze sneller afstuderen, wat de economie ook weer ten goede komt. Maar ergens vrees ik dat dit plan er niet door heen komt....
2 reacties
Verjaardagsdiscussie
22 aug - mark
Vanavond weer een zitverjaardag gehad. Je kent ze vast wel. Van die verplichte familiebezoekjes. Verjaardagen waarvan je bij binnenkomst al weet dat ze uitlopen op een saaie zit-avond. Zo ook vandaag. Na de verplichte bak koffie met gebak en na de praatje-met-familie-ronde, kwam er ook nog een bekijk-de-vijver-moment. Het gezin in kwestie had namelijk net een nieuwe vijver aangelegd. Dus mocht ik samen met een aantal andere slachtoffers meelopen naar de vijver om vervolgens daar een kwartier naar een bak met water te staren zonder vissen. En aanhoren dat dat ding wel 1,20m diep was, het terras half over de vijver hing en ze zelfs een tuinhuisje erbij hadden gebouwd. Verder zou er nog een stenen wal aan de zijkant van de vijver komen en dachten ze nog na over een fontijn.
Onverwachte wending kwam echter toen één van mijn tantes bij me kwam zitten. Lieve vrouw, maar we liggen mekaar niet zo. Beetje over koetjes en kalfjes geklets en ik had de hoop op een interessante avond al helemaal opgegeven, toen we via het onderwerp 'kampen' uitkwamen op het vluchtelingenbeleid van Nederland en vluchtelingen en oorlogen in het algemeen. Dit resulteerde in een heerlijke discussie. Die helaas onderbroken moest worden, omdat ik de trein naar huis moest halen.
Ik zit nog geen minuut in de auto, zegt mijn moeder:
"Je was weer op dreef hè?"
"Hoezo?"
"Nou, de hele kamer kon meegenieten en stond gapend toe te luisteren."
"Oh, is dat zo?"
Mijn trein-terug-reis is verlopen met een licht zelfvoldaan gevoel. Saaie verjaardag loopt uit op....
1 reactie
lijstje
21 aug - mark
To do list
-vrij vragen van werk voor een bruiloft
-vrij vragen van werk voor een weekendje Schier
-aanmelden voor een tentamen
-stufi vragen of ze me geld willen lenen
-verjaardag bezoeken
-leren voor tentamen
wishlist
-geen van bovenstaande
reacties
Leuke vrouwen??
21 aug - mark
Liesette had het over leuke vrijgezelle mannen en het gebrek daaraan, of in ieder geval het niet op elkaar aansluiten van vraag en aanbod. Zoals ze al leuk wist te schrijven is mijn status bekend. Of ik er blij me ben? Ja, eigenlijk wel. Probleem is alleen dat de grote schare vrijgezelle vrouwen je af en toe helemaal gek kunnen maken. Hoe ze dat doen? Ik heb geen idee. Wat ik wel weet is dat ze je altijd weer kunnen laten twijfelen of je wel zo blij bent met je vrijgezelle status. Dat ze je helemaal gek kunnen maken met gedachten. Dat je absoluut niet weet of ze je leuk vinden ja of nee. Om nog maar te zwijgen over je eigen gevoel hierover. En of je je status op wil geven ja of nee. Gauw optellen levert al 3 verschillende onzekerheden op. Deze onzekerheden moeten dan in je hoofd opgelost zien te worden en net op het moment dat je er uit denkt te zijn, duikt er ineens een andere totaal onbekende onzekerheid op.
Mag ik alsjeblieft weer rust in mijn hoofd en gewoon een duidelijk beeld?
4 reacties
Leuke mannen
20 aug - liesette
Gisteravond lekker een aantal uren een balletje tegen een muur geramd. Op een gegeven moment kwam ik te spelen tegen een jongen die mij vrij onbekend was. Halverwege de set waren we meer aan het kletsen dan aan het spelen. Hij was wel erg leuk! Voorzichtig probeerde ik uit te vissen of ie een vriendin had. Er borrelde wat hoop aangezien het feit dat hij in alle verhalen geen enkele maal over ‘mijn vriendin’ sprak. Zelfs na het douchen zag hij er nog leuk uit. (Erg cruciaal moment namelijk: wat voor kleren draagt hij? Niets is zo’n afknapper als witte sportsokken in instappers) We fietste nog een stukje samen. Op een gegeven moment ging ik linksaf en hij rechtdoor. Hij moest namelijk naar de andere kant van de stad fietsen. In de buitenwijken van Grunn woonde hij samen met zijn vriendin .Het was ook te mooi om waar te zijn! Zouden leuke single mannen misschien een herkenningsteken kunnen dragen? Dat zou het leven een stuk overzichtelijker maken!
4 reacties
H&M
18 aug - liesette
Van de week reed ik langs een abri die mijn aandacht trok. In een flits zag een normale, hoewel erg mooie, vrouw in H&M kleding. Ik dacht dat ik het verkeerd had gezien, maar ik zag haar meerdere keren terug in de stad. Ze bevestigde mijn eerste gedachte; een vrouw met een redelijk normaal figuur. Niet de magere geraamtes waar ik normaal zowel afgunst als weerzin bij voel. Verbazing! Is H&M zich aan het herpositioneren? Heeft de marketingafdeling ook het bericht gehoord uit Amerika dat iets meer gevulde vrouwen weer 'in' zijn omdat dat een teken van welvaart is in tijden van recessie? Of willen ze een statement maken, omdat skelators (zoals M. ze noemt) een niet-realistische weergave is van de moderene vrouw? Ik hoop dat laatste!
2 reacties
Terug
17 aug - mark
Ik ben terug. Eigenlijk was ik vanaf donderdagavond alweer terug in de maatschappij. Teruggeplaatst in een wereld van regelmaat, stress, communicatie, eigenbelang, snelheid, frustratie, geld, studie, werk, en heel veel van dat soort enge woorden. Woorden die me weinig doen. En als ze me wat doen is het vaak een lichte rilling van walging. Ik heb me er de afgelopen paar dagen nog uit weten te houden. Telefoon uit, internet uit, deur op slot, en een mooi boek. Maar ik moet weer door. Studie begint weer (eindelijk eens wel blij mee), werk begint weer en ik wordt geacht weeer deel te gaan nemen aan deze samenleving. Alleen ik wil niet. Ik wil niet 24 uur per dag gestressed rondlopen omdat de rest van de wereld dat van me verwacht. Ik wil niet 6 afspraken tegelijkertijd nakomen, ik wil niet binnen zitten omdat dat moet, ik wil er niet over na hoeven te denken wat ik met mijn toekomst wil, ik wil niet na hoeven te denken over mijn studieschuld, hoe ik dat in vredesnaam ga betalen. Niet nadenken over waar ik ga werken, niet nadenken over alles. Ik wil eigenlijk gewoon nog 3 kampen. 3 weken lang alleen maar voor die koters in de weer zijn. Met een groepje mensen die dat ook willen. En 3 fantastische weken hebben. En eigenlijk eventjes voor 3 weken buiten het "normale" leven staan. Even nergens aan hoeven te denken. Behalve hoe je in vredesnaam een jochie verbiedt om met een stok met spijkers in iemands oor te porren.
3 reacties
Het zit erop
17 aug - mark
Mijn derde en laatste kamp van deze zomer is donderdagavond met een heerlijk feestje afgesloten.
Geen rennende kinderen meer om me heen. Geen dronken pubers meer, die naar huis gebracht moeten worden. Geen levende klimpaal meer wezen. Geen stem meer over. Geen geweldige stafliden/vrijwilligers meer om veel te lang door te praten tot midden in de nacht. Geen EHBO rondes meer. Geen alles. Geen woorden meer. Kan nog een heel tijd doorgaan. Verhalen vertellen over de meest lieve, vervelendste, lastigste, mooiste en aardigste kinderen of momenten. Maar ik doe het even niet. Voor nu hou ik het nog even voor mezelf. Koester ik het nog even in mijn eigen hoofd in mijn eigen herinneringen en in mijn eigen gedachtegangen.
1 reactie
Single vs. De Rest Van De Wereld
17 aug - liesette
Soms lijkt de wereld harder te gaan dan ik. Praten anderen over zaken waarmee ik mij de komende jaren nog niet mee bezig zie. Ik kom net terug van een feestje en wat was het meest geliefde gespreksonderwerp? Kinderen .Oke, ik was misschien zo’n twee jaar jonger dan de rest van het gezelschap, maar toch. In dit soort gezelschappen wordt je als single toch wel een beetje met een bepaalde blik bejegend. Blikken die variëren van ‘goh, wat zielig dat je nog alleen bent’ tot ‘je weet niet wat je mist’.
En inderdaad, sporadisch voel ik een vlaag van zelfmedelijden en daarnaast ben ik goed op de hoogte wat ik mis (en wat ik zeker niet mis). Die blikken kan ik wel weerstaan, maar waar ik me zo aan kan ergeren is die beperkte blik. De wereld die bepaalde stellen om zich heen creëren en langzaam steeds kleiner wordt. Dat als je met B. staat te praten en haar vriend langs komt lopen dat je voor een paar minuten opeens niet meer lijkt te bestaan. Of anderen die het (bijna) alleen nog maar over hun vriend kunnen hebben. Het zijn ook vooral vrouwen die dit doet. Tenminste, ik heb er nog geen man op kunnen betrappen. Wat is het toch dat ze drijft om zo te worden?
2 reacties
Kei-Week
14 aug - liesette
Aankomende studenten overspoelen Groningen. Zo'n 8000 jongentjes&meisjes staan met hun voet op de drempel van het studentenleven. Ik blijf even naar ze kijken terwijl ze in de rij staan om zich in te schrijven voor de introductie, de zogenaamde KEI-week. Ergens wel schattig, stoer kijkende jongens in een poging hun onzekerheid te verbergen en afwachtende meisjes die zich aan hun vriendinnen aanklampen. Vanavond zag ik ze in groepen weer fietsen, komend van het eerste etentje bij de KEI-leiders. Ze voelen zich heel wat, nu ze zich bijna studenten kunnen noemen. Ben bijna jaloers op ze, nog zulke mooie jaren hebben ze voor zich. (terwijl ik dit schrijf voel ik me nu een hele oude taart!) Alhoewel, ik kan me mijn eerste tijd in Grunn nog herinneren. Wat voelde ik me verdrinken tussen die 800 andere Bedrijfskunde studenten. Die zelfstandigheid voelde heerlijk, maar soms beknelde de nieuwe verantwoordelijkheid voor je nieuwe leven behoorlijk. Ben benieuwd hoe ze er morgen uitzien, de KEI-kindjes, na hun eerste kennismaking met de Groningse kroegen!
1 reactie
Melancholie
14 aug - liesette
Vanmiddag koffie verkeerd gedronken met M. in ons favoriete cafetje Der Witz. Heerlijk moment om bij te komen van de dag en ff bij te kletsen. Voorlopig voor de laatste keer, want dinsdag stapt ze op het vliegtuig. Vliegt ze weg voor het komend jaar. Naar een Canadees avontuur. Ik heb weinig te melden. Gedachten en herinneringen maken me stil. Ik denk terug aan de keren dat ik mijn hart uitstortte bij haar, aan dansen tot diep aan de nacht, aan het samen sporten, etentjes, Morgana, tarot kaarten leggen. Ik geniet met haar mee als ze vertelt over haar plannen in Montreal, over de verwachtingen die ze heeft, aan al die mensen die ze gaat ontmoeten. Ik zal uitkijken naar haar mailtjes, maar verdomme ik zal haar missen!
1 reactie
Naar Bed
14 aug - rogier
Half zes, veel bier en espresso en nu dan toch naar bed. Alle opdrachten zijn af, einde hertentamens. tenminste, ik hoop dat ze het goed vinden morgen... ik ben nu echt niet meer in staat om m'n eigen werk met een gezond stukje afstand te bekijken :)
1 reactie
Rituelen
13 aug - liesett
Ik hou van rituelen. Ook van het boek ja, maar vooral van zulke handelingen. Met name 's ochtends. Het geeft vorm aan het begin van mijn dag, als mijn hersenen nog niet werken. Er is alleen een probleem. Ik heb teveel rituelen. Als de wekker gaat moet ik eerst het nieuws luisteren, dan blijf ik nog zo'n kwartier in bed liggen, dan opstaan, thee zetten, douchen, aankleden, mediteren, ontbijten, krant lezen, koffie zetten, spullen pakken, haar doen, koffie drinken en ff mail checken. Je begrijpt het, zo'n twee uur later ben ik dan pas klaar om te vertrekken. Erg? Nee, niet echt. Maar wel een beetje langdradig.
3 reacties
Hitte
12 aug - liesette
Ondanks deze opleving verlang ik naar een regenbui. Zo eentje waarin je binnen no time zeik- en zeik nat bent. Waarin je je gezicht naar de hemel kan wenden en je mascara kan laten uitlopen tot op je kin. Een bui die de aarde weer laat geuren. Je hard hard in plassen laat stampen. Zo'n bui waardoor je zin in seks krijgt. Waarin je stiekem kan schrikken van harde donderklappen.
Laat het snel gaan regenen!
3 reacties
Sorry
12 aug - rogier
Beste Liesette,
Enkele dagen geleden vroeg je om tijdelijke opheffing van je rookverbod tijdens ons verblijf op schiermonnikoog, maar helaas kunnen we daar niet aan voldoen. bewijs hier.
Met vriendelijke groet
pino
1 reactie
applaus voor rogier!!!!!!!!1
11 aug - judith
klap klap klap.
heeft iemand gisteravond Paul de leeuw gezien bij Joost Zwagerman. Die doet nu (ben de naam van het programma kwijt..) wat Adriaan van Dis deed. Paultje heeft gehuild. Paultje heeft gelachen. Paultje heeft grapjes gemaakt, mopjes verteld en vissen laten zien. Paultje is zelfs nog serieus geweest over het pappa-zijn enzo. Maar nu is mijn vraag: Is paultje niet een heel goed acteur die een drie en een half uur aan imagebuilding heeft gedaan??
5 reacties
Frustaties van de Webdesigner
11 aug - rogier
O.K. Ik doe m'n best. Ik doe m'n best om een log op te zetten dat zich aan de xhtml standaard houdt, en aan de css standaard. Ik doe m'n best om ervoor te zorgen dat het er op alle browsers netjes uit ziet, en 1 keer in de zoveel tijd gooi ik de pagina door de validator heen. Maar als er dan zoiets uit komt, wordt je wel een beetje hopeloos...
reacties
groot zijn
10 aug - rogier
Lang geleden dat ik een echt persoonlijk stukje op madeliefjes heb gezet, het moet er toch maar eens van komen.
Er is de laatste maanden veel gebeurd in mijn kleine leventje. Hard op weg om -voor mezelf- verantwoordelijkheden te kweken, serieuze dingen te doen, kortom: volwassen worden.
"Maar Rogier, dat was je toch al?"
Jawel, maar altijd maar een klein beetje. Door allerlei omstandigheden is het me steeds gelukt om te blijven freewheelen om de verantwoordelijkheden heen. Dat kan nu niet meer: Vaste baan, studie die nu toch echt eens af moet, en natuurlijk, binnenkort een eigen huis. gekocht! Dit is waarschijnlijk nog het ergste van allemaal.
bijna alles valt me tot nu toe mee aan het Avontuur Huis. De papierwinkel? valt mee! de hypotheek? helemaal niet zo moeilijk! vaste lasten berekenen? kom maar door! reacties van mensen? hartstikke positief! Er is maar één ding echt onzeker: Kunnen A. en ik het samen aan?
Natuurlijk hebben we veel gepraat. Natuurlijk geloven we in elkaar. Natuurlijk houden we van elkaar. Maar het is het enige waar ik geen handtekening onder kan zetten en zekerheid van kan hebben. Hoop dat het goed komt. Ik zal er m'n best voor doen. en dat is heel volwassen.
5 reacties
de frustatie van een weblog - revisited
10 aug - rogier
Een keer in de paar maanden komt die oude vraag weer naar boven drijven... waarom doe ik dit eigenlijk. Een paar dagen geleden stelde Liesette zich die vraag, mede op basis van het feit dat zij vrij veel bezoekers ook in "Real Life" kent.
En ik weet het eigenlijk ook niet...
Dit begon allemaal als een gek avontuur, voor mij kwam daar bij dat ik de kans kreeg om eens leuk met de techniek te klooien (xhtml, css, pivot en andere automerken), iets dat ik nog steeds met veel plezier doe. Maar het is veel meer geworden. Een dagboek. Een linkdump. Een uitlaatplaats. Een plek om vrienden te maken. Een plek om de exhibitionist uit te hangen. Een plek om lol te hebben.
En daar gaat het allemaal om. Onze eigen digitale hangplek. Soms komen er mensen langs waarvan je misschien liever niet hebt dat ze zien wat je aan het doen bent, maar het overgrote deel van de tijd sta je er met vrienden, of komen er nieuwe kennissen langs.
4 reacties
quote
10 aug - rogier
tevreden irakees tegen hollandse militair: "Breng ook uw vrouw hiernaartoe voor een bezoek." Van Homoet (de militair): "Ik denk dat mijn vrouw het hier veel te heet vindt."
reacties
Horny Playa
8 aug - liesette
Net als in de rest van Nederland komt Groningen om van de hitte. En masse wordt er verkoeling gezocht aan het plaatselijke meer, De Hoornse Plas of wel de Horny Playa. Net als in de stad vind je hier ook een strikte scheiding van bevolkingsgroepen plaats. De stadjes liggen in het midden, de boeren aan de zijkant, aan de andere rustige kant de oudere echtparen en links van het midden de studenten. Die groep is al van ver te herkennen. Zij aan zij liggen ze op een klein aantal vierkante meters. En het is net als in de kroeg, alles wat langs komt wordt uitgechekt. Eigenlijk een stuk makkelijker dan in de kroeg, er valt weinig meer te verhullen...Best leuk zo'n middagje verkoeling en mooie mannenlijven om je heen.
reacties
De frustratie van een weblog
8 aug - liesette
Ik vertelde al eerder over het ontstaan van dit weblog, dat we het ooit zijn begonnen als min of meer een geintje. Nu fungeert het als uitlaatklep voor verbazingen, observaties, frustraties en alle andere dingen die je wilt delen. Het is misschien zelfs een vorm van exhibionisme. Ik weet het niet, maar voor mij is het een geijkt onderdeel van het dagelijks leven geworden. En voor een kleine groep onbekende en bekende weblog-surfers. Alleen, dat relatieve succes van Madeliefjes is meteen het nadeel. Een selecte vaste groep mensen om mij heen zijn ervan op de hoogte. Sommigen heb ik het verteld, anderen zijn er per toeval op beland. Hoewel hun reacties erg leuk zijn, beperkt het voor mijn gevoel de vrijheid van het schrijven. Want ook al schrijf ik anoniem over X, uit de omlijsting van het verhaal weten Y & D dan meteen over wie ik het heb. En niet altijd hoeven ze dat te weten. Of moet ik daar gewoon schijt aan hebben? Ik weet het niet......
4 reacties
mailtje gekregen:
8 aug - rogier
"Edoch vind ik dat je, zeker met deze hitte, hebt laten zien dat je het verdient om dit vak gehaald te hebben. Ik zal dan ook doorgeven aan de administratie dat je het vak narrativiteit hebt gehaald."
one down, four to go!
3 reacties
modewijn
8 aug - judith
iedereen drinkt rose. het ouwewijvelellebelledrankje dat absoluut geen 'image' had, is het helemaal op dit moment. Gisteren wel weer iets te veel van het goedje gedronken. En nee, ik dronk het al voordat heel yupperend nederland s'avonds 'lekker bohemien' bij de vijver in het plantsoen lag.
reacties
madeliefje
7 aug - judith
De madeliefjes gaan dus naar schier. kan niet wachten, want, bedenk goed dat dit mijn enige vakantie is dit jaar! Al stormt het , al regent het de hele dag door: IK GA.
Maar laten we daar niet vanuit gaan. Ik heb alvast een lijstje gemaakt van absolute noodzakelijkheden om mee te nemen:
mijn eerste levensbehoeften op schier
-sigaretten
-nieuwste nicci french
-passoa + appelsap (lekker!)
dat is eigenlijk wel alles. De rest mag T sjouwen ;-))
7 reacties
Omkoping
6 aug - liesette
Om een lang verhaal kort te maken; na een succesvolle chantage moet ik morgen koken voor twee mannen. Ik heb toen in een redelijk bezonken bui al een menu voorstel gedaan, maar geen flauw idee meer wat dat was. Dat probeer ik al nu al twee dagen te bedenken. Het voorgerecht & toetje herinner ik me inmiddels al: Pasta in aloili met gamba's en na Tiramisu. Dus heeft iemand een goed, lekker en met name makkelijk hoofdgerecht heeft? Graag suggesties!
1 reactie
Get The Picture
5 aug - rogier
Wie is deze man...
update: Ron61 had hem meteen goed, het is inderdaad hans van der togt. Ik had die kerel zelf al jaren niet meer gezien, wat is die oud geworden!
2 reacties
Jeuk
5 aug - judith
Jeuk, jeuk, jeuk, jeuk
Mag niet aan de korstjes krabben, mag niet aan de korstjes krabben, mag niet aan de korstjes krabben, mag niet aan de korstjes krabben..... MAAR ik wil het zoooo graag...
Lieve mensen, waarom heeft iedereen vrij en ik (en Liesetutetje) niet? Mark lekker klimrek aan het wezen op kamp en Rogier eindelijk weer in het land.
Stelling: aan het einde van je studie word je vanzelf volwassen en wil je meer verantwoordelijkheden op je nemen.
1 reactie
Mooie gesprekken over mannen
5 aug - liesette
Met sommige mensen heb je dat. Mooie gesprekken over de maatschappij. Over wereldse ontwikkelingen waarvan jijzelf deel uitmaakt. Omdat zij een van de weinige mede singles is monden gesprekken regelmatig uit op mannen. Wat maakt een man aantrekkelijk en waarom vinden we allebei een ander soort man aantrekkelijk? Maar al te vaak komen we tot de conclusie dat het nog steeds oeroude krachten zijn die ons aan een man binden. Een beschermende factor, status, kracht, een bepaald soort degelijkheid zijn een aantal dingen die wij blijkbaar zoeken in een potentiële man. Dat zijn bindende factoren, maar waarom is het dat we dan op zulke verschillende mannen vallen? In aantrekkende tegenpolen geloof ik niet meer, dat heeft mijn geschiedenis wel uitgewezen. Maar wat is het dan wel, wat is die X-factor dat ik in een opslag kan zeggen of een man aantrekkelijk is of niet? (ook zo iets vreemd, het is namelijk niet alleen uiterlijk waarop je dat bepaalt, maar ook op zo iets aangrijpbaars als uitstraling) Op deze, voorlopig, onbeantwoorde vraag kan ik voorlopig het onbevredigende antwoord geven dat de Survival of the fittest bepaalt. Iemand die sterker is dan jou. Die je aankan, waarover je niet heenwalst, die je intrigeert, de grenzen verlegt, op wie je kan bouwen. Een onbevredigend antwoord, ik weet het. En misschien ook wel erg niet-feministisch.
reacties
Soms heb je van die dagen ..
5 aug - liesette
Om 8.00 uur gaat de wekker. Je bent in staat om deze nog zo’n drie kwartier te negeren. Oké, dan maar echt opstaan. Water opzetten, snel douchen (noodzakelijk feit om enigszins wakker te worden), aankleden, kop thee, ontbijten, squash spullen pakken zodat ik vanmiddag snel door kan en dan snel naar de UB. Mooi, het gaat me lukken om vandaag er echt om 10.00 uur te zijn. Terwijl ik naar de trap loop denk ik eraan om snel ff een vuilniszak mee te nemen om vast aan de straat te zetten. De vuilniszak denkt hier echter anders over en valt halverwege de trap uit elkaar. Het teken dat mijn sluimerende ochtendhumeur haar kop op kan steken. Walgend kijk ik naar de etensresten van de afgelopen dagen die gedrapeerd over mijn trap liggen. Verdomme! Kophalzend ruim ik de lege verpakkingen en beschimmeld voedsel op. Ondertussen bedenkend hoe ik de AH verder afgrond in kan duwen door smaadprocessen te voeren voor ondegelijke vuilniszakken. Wat een begin van de dag!
2 reacties
offline
4 aug - rogier
Twee weken lang offline geweest. Geen website gezien, mail één keer gecheckt, en ook geen weblog gezien. Heerlijk, maar toch was er een stuk blijdschap, of verwachting, misschien is dat een beter woord, toen ik vanmorgen achter m'n vaders iMac ging zitten om eens een paar uur lekker te surfen. Om me te verbazen over het enthousiasme van mac-gebruikers over een alpha OS (MacOS X 10.3). Om te lachen over de paarse ijsbeer van mijnkopthee, en dé discussie...echt of photoshop?
En nu is de web-vakantie over, wachten diverse tentamenopdrachten op mijn aandacht, en verwacht, nee eis, ik van de rest van webloggend Nederland dat ze weer terug van vakantie komen, want het rondje wordt steeds kleiner :(
2 reacties
Zelfmedelijden
4 aug - liesette
De hele week is er 30 graden voorspeld. En waar zit ik? Drie hoog in de Universiteits Bibliotheek. Achter een tafeltje te leren voor zes! hertentamens. Ik weet het, het is mijn eigen schuld. Had ik maar iets beter mijn best moeten doen het afgelopen jaar (en die jaren ervoor, aangezien er nog 2jaars vakken tussen zitten), maar balen is het wel. Ach, het scheelt dat ik er niet alleen zit. Zo'n honderd andere kneuzen hebben ook de weg naar de UB ook gevonden. Hoewel, naarmate het warmer wordt, er steeds meer mensen vertrekken. Op zoek naar een terrasje of verkoelend water. Ik bedenk dat ik ook best 'sochtends en 's avonds kan gaan leren, zodat ik overdag aan de rand van een of ander zwembad kan hangen. Of mijn studieboeken mee kan nemen naar de Plas....
Verwacht dus geen diepzinnige overpeinzingen van mij deze week, als mijn brein niet oververhit is, dan loopt ze wel over van Management Accounting&Control, Productie&Service Management en andere "zeer boeiende" onderwerpen.
4 reacties
De Dood
2 aug - liesette
Ik dacht altijd dat Zwitserland een van de meer conservatieve landen op deze aarde waar. Het verbaasde me dat zij de meest progressieve euthanasie wetgeving hebben. Euthanasie is legaal en vrijwillig. Er komt daar geen juridische wetgeving aan te pas. Er bestaan in Zwitserland een aantal euthanasieverengingen. Vrijwilligers van deze vereniging bieden bijstand bij het stervensproces.Indien je ongeneeslijk ziek bent en een uitzichtloos bestaan leeft, kan je naar de dokter voor een zogenaamde sterfpil. Die slik je op een uitgezocht moment omringt met dierbaren. (zie Volkskrant van vandaag)
Ik verwacht dat deze trend zich doorzet en de wetgeving in Nederland op termijn ook meer liberaal wordt. Eigenlijk is het vreemd dat alles in dit leven maakbaar een beheerbaar is. Of te koop. Behalve de dood. De dood overkomt je plotseling of je kijkt er al tijden naar uit. Maar waarom niet sterven op een zelfgekozen moment? Natuurlijk, je kunt altijd zelfmoord plegen, maar ernstig zieke mensen hebben daar vaak niet meer de kracht voor. Het is toch mooier om je begrafenis zelf mee te maken, ik bedoel dit: Een begrafenis is allemaal mooie woorden over iemand die er niet meer is. Soms krijg ik zelf het idee dat sprekers aan het strijden zijn om de mooiste herinnering. Woorden vallen stil op een eikenhouten kist. Het zou zo veel mooier zijn om de avond van te voren een feestje te houden met jouw mensen; te proosten op de dood en het leven, om de lofzangen op jouw aan te horen en afscheid te nemen van iedereen. De volgende dag mogen ze me dan in de grond stoppen zonder die hele ceremonie.
Het zal nog wel tientallen jaren duren voordat een maatschappij zover is ontwikkelt dat dit soort scenario’s mogelijk zijn. Het is wennen aan het idee. Maar ik hoop dat als ik oud ben, of ernstig ziek, het in mijn mogelijkheden ligt om zelf te kiezen voor de dood. En dan nog een laatste knalfeest te geven .
6 reacties
Tijdje weg
1 aug - mark
Na alle waarschijnlijkheid mijn laatste schrifseltje voor de komende 2 weken. Ik vertrek morgen dus richting kamp voor een week en daarna meteen een anderkamp. Reis dus even half nelderland door de komende 2 weken.
Gelukkig voor jullie schrijf ik dus voorlopig geen gedachten en aanverwante beslommeringen op dit weblog, maar wees getroost. Liesette heeft zover ik weet nog steeds haar wereldse schrijfbuien vol inspiratie. Judith heeft na lange afwezigheid de afgelopen dagen ons weer verblijdt met haar belevingen. En wie weet heeft Pino tussen het werken en het huizen kopen door nog tijd om wat te schrijven. Dus ik gok dat u allen nog genoeg te lezen krijgt.
1 reactie
korstenkrabbelaarstertje
1 aug - judith
Na twee uur mag het plastic folie van de tattoo verwijderd worden.
Inwrijven met desinfecterende zeep (AU!) en vervolgens met vaseline. Herhaal dit drie maal per dag.
De eerste vijf nachten is het raadzaam de tattoo s'nachts af te dekken met folie; zo blijf je niet aan de lakens vastplakken. (AAAAAAAAAUUUUUUUUUUUUUU!!!)
(Slaapt ook heel fijn trouwens, zou magnetronfolie goed zijn??)
NIET KRABBEN AAN DE KORSTEN!! (he? korsten... meen je. I am a sucker for 'korstjes'.)
Dit is nu mijn dagelijkse ritueel... Heel grappig voor het slapengaan trouwens. T heeft ook maar even een wenkbrauwpiercing laten zetten. (elke dag vier keer ontsmetten en ronddraaien) Hij kan het al 20 keer achter elkaar!
Een doorprikt stel dus.
1 reactie
Probleem met stokken opgelost
1 aug - mark
Op de site van het ministerie van justitie beetje rondgeklik om te kijken of mijn stok onder de wapenwetgeving valt. Waarschijnlijk valt het net in catogorie 4. Dat betekend dat het dus evt. problemen op zou kunnen leveren als ik daarma op eht strand zou staan. Maar voor de zeerheid toch maar eens gaan bellen.
Eerst naar de Stichting T'ai Chi Nederland, maar die zijn op vakantie. Dan maar de site volgen en naar postbus 51 bellen. Daar 15 minuten zitten wachten, verhaal vertellen, doorverbinden, wachten, vragen, vertellen en landen bij 1 of andere medewerker die je doodleuk verteld dat je naar het ministerie van jusititie moet bellen. Grom, daar bel je dan minimaal een kwartier voor. Maar goed, vol goede moed bellen naar het ministerie. Krijg ik daar een @%#%^$%^MUTS (vergeef mij) aan de lijn. Zo eentje met een stem van, ik hoor hier niet, ik wil hier niet zijn, ik zit in de overgang, en ik wil dat je nu op hangt. Kortgezegd, ik voelde me erg gewenst. Dan moet je dus je situatie uitleggen aan zo iemand. Wat is T'ai Chi? Stokvorm? Stok? Is dat een wapen?? Hoe gaat dat dan?? Waar wil je dat doen? Hoe dan? Wat was het ook al weer?
En na wederom ruim 20 minuten verteld ze je doodleuk dat je dan bij de afdeling Wapens en Munitie moet zijn en geeft je een nummer, verbind je niet door, nee geeft je een nieuw nummer, maar verteld er wel bij dat het gewoon in hetzelfde gebouw is. Alsof ik daar wat aan heb. Maar goed ik zat al 3 kwartier aan de telefoon dus dan boeit dat ene telefoontje ook niet. Dus ik weer bellen. Krijg ik een jongedame aan de lijn, die meteen weet wat ik bedoel. Me voor de zekerheid nog even vraagt wat voor soort stok het is, en de oefeningen. Maar weet me dan te vertellen dat het waarschijnlijk geen probleem op gaat leveren, zolang het maar duidelijk is dat het om een sportbeoefening gaat. Dankjewel mevrouw, ik denk dat ik maar eens een stok mee ga slepen op kamp.
3 reacties
Strand en 'stokken'
1 aug - mark
Het fijne van het beoefenen van een martial art is, dat je nooit weet hoe mensen reageren als je je sport buiten beoefend. In mijn geval is dat dus T'ai Chi, een op zich redelijk onbekende martial art. En anders kijken mensen er nogal raar vanop, omdat de bewegingen nogal langzaam, zij het niet tergend langzaam worden uitgevoerd. Hierdoor krijg je de meest uiteenlopende reacties. Van hele mooie reacties, tot geen reacties. Van alleen kijken en neits zeggen tot hard voorbij lopen/fietsen en een (slechte) opmerking plaatsen. En dat geeft allemaal niet, aangezien je de helft van de reacties niet mee krijgt als je geconcentreerd bezig bent.
Wat wel vervelend is, is als je sport ook gebruikt maakt van wapens. In mijn geval een stok. Eentje van 2,10m flexibele manou. Dit in de buitenlucht beoefenen is toch nog net even anders, aangezien de regering heeft besloten dat je geen wapens in je bezit mag hebben. Heel leuk, maar gelukkig geldt dat niet voor mijn stok, omdat deze voor sportbeoefening is. Ik wordt echter wel geacht om deze te vervoeren op zo'n manier dat ze enigzins onherkenbaar is en ik moet hem niet direct kunnen grijpen voor gebruik. Ook allemaal geen probleem, doek eromheen wikkelen, in een aangepaste pvc-buis en vervoeren maar.
In de buitenlucht sporten is heerlijk. 'stokken' in de buitenlucht ook. En verstopt op een mooie open plek in het bos is het ook geen probleem. Ik ga morgen echter richting Vlieland voor een kamp en op het strand T'ai Chi is heerlijk. Op het strand 'stokken' waarschijnlijk ook. Ik weet alleen niet of het mag. Of de politie het wel zo prettig vind als ik op de vroege morgen in de branding met die stok sta te zwaaien en mijn oefeningen doe. Het lijkt me heerlijk, maar ik weet niet of het mag. De zwaardvorm mag zowieso niet, daar is een vage kennis ooit ook voor opgepakt. Maar voor de stok weet ik het niet. Dus als iemand het weet........ help?
reacties
Roken II
1 aug - liesette
Inmiddels ben ik bijna twee weken succesvol gestopt. Hoewel succesvol....Het is waar dat ik geen pakje sigaretten per dag meer weg rook. Dat ik niet meer elke week tientallen euro's naar de tabakindustrie breng.
Maar gestopt.....Nee, in de eerste week had ik voor noodgevallen een pakje Moods in huis gehaald. Zo'n noodgeval vond al op de derde stopdag plaats. Sindsdien rook ik elke dag een a twee moods. 's Avonds onder het genot van een wijntje. Of als ik na een dag studeren thuis kom. Ik kan me er dan echt op verheugen. Kortom: ik ben nog steeds verslaafd, alleen het object is veranderd. Het vreemde is, of misschien niet, dat ik nog maar zelden de behoefte aan een sigaret voel. En opzich zijn sigaren minder schadelijk dan sigaretten, maar echt blij word ik hier niet van.
reacties
Vroeger
oktober 2006
september 2006
augustus 2006
juli 2006
november 2005
oktober 2005
september 2005
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004
juli 2004
juni 2004
mei 2004
april 2004
maart 2004
februari 2004
januari 2004
december 2003
november 2003
oktober 2003
september 2003
augustus 2003
juli 2003
juni 2003
mei 2003
april 2003
maart 2003
februari 2003
? 0
page2
Plotseling verschijnen...
...maar ook net zo hard weer verdwijnen. We onderhouden dit log met zijn vieren. Tenminste dat was de oorspronkelijke opzet. En dat doen we allemaal op onze eigen manier. Pino werkt een beetje op de achtergrond aan het design en zo (waar blijft "gastlog"????). Judith is er sporadisch en Liesette en ik schrijven met enige regelmaat. Nou ben ik even aan het bladeren door de archieven en het was me ook al eerder opgevallen. Op de dagen dat ik aan het kampen was, afgelopen zomer, zijn Pino en Judith met een vele male grotere regelmaat gaan schrijven en op de dag dat ik terug kom is dit ook gelijk weer over.
Waar ligt dit aan, waar is iedereen????? Sorry, moest ik even kwijt.
mark | 3 reacties
Jahoe, jippie!!! Mijn laatste tentamen gehad!! Vijf weken UB zitten erop! Voorlopig geen boeken meer sjouwen en vieze koffie drinken om wakker te blijven. Vanavond lekker mijn herwonnen vrijheid vieren op Noorderzon!
liesette | reacties
Vervolg op bellenblaas verhaal. Vandaag een builoft gehad van een vriendin en het bruidspaar werd na de ceremonie in het gemeentehuis onthaald door een regen van bellen ipv rijst.
mark | 2 reacties
Bijna, bijna zit het erop!! Drie tentamens gedaan, twee genegeerd en nog een te gaan. Vandaag vrij af, of beter gezegd, soggen (= Studie Ontwijkend Gedrag) in de vorm van het betere puinruimen. Morgen nog 1 dagje leren en een ochtendje tentamen en dan ben ik verlost van de boeken!!!!
liesette | 1 reactie
Ik was bezig bijzondere onnuttige dingen aan het doen toen een onvervalst verlangen naar de winter mij overviel. Gewoon dat het buiten min 10 is, de kachels hoog staan en niemand zich buiten waagt. En dan een aantal truien over elkaar aan trekken en een dikke winterjas met diepe zakken aan. Om een heel eind te wandelen en te kleumen. Tegen de schemering door en door koud thuis te komen. Vervolgens een glas Jack om wat warm te worden. Daar heb ik nou echt zin in!!
Beetje vreemd wel, opzich.
liesette | 1 reactie
Cadeautje voor mijzelf: de nieuwe van Nicci French, Verborgen Glimlach. Weergaloos spannend, al kwam een enkele keer de gedachte op de verhaallijn in weze niet anders is dan hun vorige boeken. Wel een redelijk verrassend einde. Letterlijk in een ruk uitgelezen. Alleen af en toe opgekeken als de telefoon ging of om wat te eten. Jammer dat ie uit is.
liesette | reacties
Jahoor ze waren er weer! Je zit in de trein, komen er 2 opmaak-tutjes binnen, ze gaan zitten en wat doen ze? Uiteraard mekaar elkaars beltonen laten horen. En ze waren nog ergens in de 20 ook.
Dames, misschien dringt het ooit tot dat lege hoofd door, dat niet iedereen het kan waarderen als jullie om 11 uur 's avonds in de trein jullie beltonen ten gehore brengen. En dit is ook van toepassing op de heren met dit gebrek.
mark | 1 reactie
Het fijne van de uni is dat niets zeker is in tentamenperiodes. Wanneer welk tentamen is bijvoorbeeld. Grrr
mark | 5 reacties
En maar dik worden....
Ananas met mascarpone, marshmellows, gemarineerde kip, gepofte aardappels met creme-fraiche, gegrilde courgette, kabeljauwpakketjes met mozzerella&tomaat, hamburgers, aubergine met tomatenpuree, gebakken bananen met rum&ijs. Zie hier de ingredienten van een aardig geslaagde bbq!
liesette | 1 reactie
voor controle door vriendin en ook anderen: webcam (update: nu met autorefresh!)
rogier | reacties
Het voorlopig hoogtepunt van de komkommertijd, of misschien beter dieptepunt: het nieuwsverslag van het NK Bommetje.
liesette | reacties
na slechts vier weken eindelijk de hypotheekofferte binnen... bedankt rabo!
rogier | 2 reacties
YES! Hij is er. Vanaf vandaag ligt de nieuwe Nicci French in de winkels. Van die enkele geluksvogel die hem al heeft gelezen hoorde ik dat hij weer uiterst beklemmend was. Ach, en ik moet nog een aantal dagen wachten omdat mijn bankrekening dieprood kleurt :-(
liesette | reacties
Drank maakt meer lief dan je kapot kan maken, op een enkele uitzondering van de regel na. Alleen die hoofdpijn de volgende ochtend.....
liesette | reacties
Als iemand weet wat er staat, ik hoor het graag, anders vartaling volgt over een week of 2.
mark | 2 reacties
