8 augustus 2003
Ik vertelde al eerder over het ontstaan van dit weblog, dat we het ooit zijn begonnen als min of meer een geintje. Nu fungeert het als uitlaatklep voor verbazingen, observaties, frustraties en alle andere dingen die je wilt delen. Het is misschien zelfs een vorm van exhibionisme. Ik weet het niet, maar voor mij is het een geijkt onderdeel van het dagelijks leven geworden. En voor een kleine groep onbekende en bekende weblog-surfers. Alleen, dat relatieve succes van Madeliefjes is meteen het nadeel. Een selecte vaste groep mensen om mij heen zijn ervan op de hoogte. Sommigen heb ik het verteld, anderen zijn er per toeval op beland. Hoewel hun reacties erg leuk zijn, beperkt het voor mijn gevoel de vrijheid van het schrijven. Want ook al schrijf ik anoniem over X, uit de omlijsting van het verhaal weten Y & D dan meteen over wie ik het heb. En niet altijd hoeven ze dat te weten. Of moet ik daar gewoon schijt aan hebben? Ik weet het niet......
Pinksoup — 8 augustus 2003
Dat lijkt me ook één van de moeilijkste afwegingen die je als weblogger moet maken. Gelukkig heb ik nog niet te maken gehad met bezoekers door wie ik me beperkt voelde in het schrijven, maar ik ben me er wel van bewust dat dat ooit gaat gebeuren...
remko — 8 augustus 2003
het rare van een weblog lijkt me dat mensen die je niet kent, nog nooit gezien hebt toch je gevoelens kunnen lezen. Over wie het gaat doet er niet toe als je meent wat je schrijft denk ik , en ik vind het mooi wat je schrijft je kijk op het leven spreekt me aan...
Ron61 — 9 augustus 2003
Het is toch een dilemma. Ik vertel welliswaar mensen in mijn omgeving wat ik doe maar er zijn er maar heel weinig die de weg naar mijn log weten te vinden. Mijn vrouw leest wel af en toe (denk ik) mee en af en toe fronst ze wel eens als ze wat leest. Ik schrijf alleen waarheden, dus ik hoef nooit te draaien en zo. Maar het zijn wel mijn waarheden waar ik geen verantwoording voor af wil en kan leggen. En daar ligt jouw dilemma. Nieuw pseudoniem aannemen en niemand er over vertellen.
Gooly — 10 augustus 2003
Dat blijven altijd de afwegingen die je maakt. Sommige dingen schrijf ik niet vanwege de privacy van anderen, sommige dingen schrijf ik wel, maar log ze niet, en soms vraag ik het de betrokkene. Dan leg ik uit hoe ze omschreven worden en vraag het hen persoonlijk. Als ze geen problemen hebben, dan gaat het er gewoon op.
Reacties zijn gesloten.
