scriptie
31 jan - judith
Geen leuk onderwerp, maar wel een heel angstig onderwerp. Ik ben begonnen aan de grote S.
Misschien dat de angst om daadwerkelijk af te studeren mij nu tegenhoud. Het gaat namelijk nog niet heel snel. Ik heb er ook geen zin in. Klote s. En ook voor Mark: klotezooi.
4 reacties
Agressief
31 jan - mark
"Nee, ik denk niet dat onze huisbaas het leuk vind als we de keukenstoel door het keukenraam gooien."
"En als we de stoel nou over de heg gooien en vervolgens bij de buren door het raam?"
"Hmm dat is ook wel een goed plan, maar nee dan krijgen we weer een burenruzie."
"Ja maar ik ben agressief en gefrustreerd en er moet iets kapot."
5 minuten later:
"Nee, laat het echt vanuit je buik komen als je gooit. Kijk zo: "AAAAAAAAAARGGHH!!!"
"Dus zoals dit: "IIIIEEEEEEIIIEEEEEE!!!"
"Ja die is als een stuk beter. Hoe voelt dat?"
"Heerlijk, moeten we vaker doen....."Whoaaaaaargh!"
"Ja hè? Ok, nu wil ik weer. "AAAAAAAAAAAARRRGGHH"
Op dat moment gaat de deur naar de winkel open en kijkt de vrouw van de huisbaas om de hoek: "Jongens moet dat nou? Doe dat ff na 8 uur."
Als ze de deur weer sluit kijken S. en ik mekaar gefrustreerd aan. Ik raap het peper-blikje op. Zij hangt het dartbord recht.
3 reacties
Pivot 1.0..
30 jan - bob
If you can read this, Pivot is working.. Yay!
reacties
Gedichtendag
29 jan - mark
Vandaag is het Gedichtendag en Neneh vroeg om mijn mooiste gedicht te zoeken. Helaas staat mijn hoofd niet naar mijn mooiste gedicht. Of eigenlijk staat mijn hoofd helemaal niet naar gedichten.
Wel was ik vandaag even door mijn stapeltje kampschriftjes aan het bladeren. Dat zijn schriftjes die ik ieder kamp aan mijn deelnemers heb uitgedeeld. Iedereen kreeg er eentje, ook de staf. Daarmee mocht iedereen doen, wat hij/zij wilde. Dit resulteerde eigenlijk altijd in het uitwisselen van schriftjes en iedereen schreef bij iedereen wat in het schriftje. Resultaat is, een leuke herinnering aan je kamp en ze zijn altijd positief. M.a.w. als staf wordt je volledig de hemel in geprezen en als je even in een dipje zit zijn deze schriftjes een leuke oppepper.
In één van de schriftjes vond ik een gedichtje dat een meisje voor me had geschreven.
Ik vond het wel een leuke lieve bijdrage, zeker als je je bedenkt dat dit meisje toen 10 jaar oud was, pas een kleine 1,5 jaar in nederland was en al op deze manier met de nederlandse taal kon spelen. En wat is een gedicht eigenlijk meer dan spelen met taal...
3 reacties
Telefoon gaat
29 jan - mark
Het is mijn baas:
"Mark, als je vanavond in het zwembad komt; ze zijn begonnen met de reparatie van het peuterbad..."
"Dat zal verdomme eens tijd worden, hij staat al 7 weken leeg!", denk ik, maar mijn mond murmelt iets over: "Fijn om te horen."
"...daardoor hangt er alleen wel een lijmlucht in het zwembad, ze hebben hem namelijk gelijmd. De lucht is verder niet schadelijk, maar dan weet je dat vast. En zorg dat je klanten er niet in de buurt komen. De lijm moet namelijk drogen en mag aboluut niet nat worden."
"Het is een zwembad en je wilt,dat ik iets droog houd?", hoor ik mezelf denken. Maar wederom prevel ik iets beleefds, dat het midden houdt tussen: "Ik zal er rekening meehouden.", en: "Uiteraard."
Nadat ik mezelf er een paar uur later tot dwong om te gaan werken, loop ik door de regen richting het zwembad. Uit automatisme maak ik een praatje met de receptioniste, terwijl mijn gedachten afdwalen naar alles behalve werk. Grijp ik mijn werkkleding uit een kast, kleed me om en loop richting het zwembad.
Zodra de ik de deur open doe, krijgt mijn neus het idee alsof er in het ene neusgat een watervaste stift wordt geduwd en er in het andere neusgat een tube seconde-lijm wordt leeggeknepen. Het peuterbadje is volledig afgezet met lint, en de bodem is behandeld met één of andere glasvezel-achtige substantie die bij mekaar wordt gehouden door één of andere lijmsoort.
"Nee, het is niet schadelijk...", houd ik mezelf voor: "Je staat maar 4 uurtjes aan het bad."
Enkele uren later verlaat ik het bad. "De lucht is niet schadelijk." denk ik: "Maar ik voel me als een straatschoffie uit Rio de Janeiro, die net vriendjes is geworden met de plaatselijke vertegenwoordiger van 'Pritt-lijmstiften' en daarom een vuilniszak vloeibare lijm heeft gekregen, die hij in minder dan een uur weg heeft weten te snuiven."
reacties
Poepalarm
24 jan - mark
Op weg naar huis gisternacht kwam ik dit tegen. Helaas heb ik geen fototoestel, maar met een beetje Photoshoppen kom je een heel eind. Dus bij deze een kleine impressie.
4 reacties
Kiwi
23 jan - mark
"Ah Mark, fijn je hebt internet aanstaan. Vlug doe even Google zoeken 'plaatje kiwi-vogel' "
"Alsjeblieft"
5 minuten later:
"Ow Mark, leen me even je T'ai Chi stok"
"Tuurlijk, hoezo eigenlijk?"
"Ow niets"
5 minuten later, klop ik op zijn deur:
"Stommel, stommel"
"Ow jij hier, ja je mag even niet op mijn kamer komen"
"Ok, wilde alleen weten wie er mee eten."
"Ikke en A eet ook mee, verder weet ik het niet. Kom movuh!"
45 minuten later, terwijl ik aan het koken ben:
"Mark heb jij nog karton???"
"Ehm nee, niet echt, alleen een paar kleine velletjes."
"Ow wacht ik heb al" (En loopt met 2 pizza-dozen voorbij)
Als we een kwartier later aan tafel zitten:
"Mark heb jij toevallig ook nog splitpennen? Ik heb er twaalf nodig."
"Ehm, heel misschien wel, maar 12 red ik niet"
"Geeft niet ik ren wel naar de Doe-het-zelf-zaak."
"Wat dacht je van de Bruna?"
"Ow ja..."
Ik heb geen idee wat die gozer van plan is, maar ik zou het gauw genoeg merken. Ik heb nu alleen een vaag beeld voor me van een 'Kiwi-vogel-trekpop' die met een stok in zijn vleugels kung-fu bewegingen maakt, terwijl die een pizza bestelt.
5 reacties
Jammer
22 jan - mark
Ik had de afgelopen paar weken wat rustig aangedaan met ze, wat techniek-trainingen en wat andere lieve kleine dingetjes. Dit alles onder het mom van "je moet het jaar rustig beginnen". Maar vorige week vroegen mijn trimzwemmers om weer eens een ouderwetse conditie-les.
"Goed", dacht ik: "U vraagt, wij draaien." Dus was ik er vanmiddag eens goed voor gaan zitten. Kopje thee, muziekje, kladblok en wat trainingen uit mijn wedstrijdzwemmen-periode opgezocht. Al gauw had ik een prachtige les op papier staan. "Jullie willen zwaar, jullie krijgen zwaar", was mijn motto. En ondertussen zag ik mijn zwemmers al wegstrompelen na de les.
Maar helaas, de 5 grootste fanatiekelingen hadden afgezegd, en ik kreeg ineens 2 nieuwe mensen erbij. Eentje met knie-klachten en eentje met praktisch geen zwem-ervaring. Beide dames kwamen voor een proeflesje en de rest van de groep was een beetje baldadig en wilde vooral geen zwaar programma.
Dus wederom: "U vraagt, wij draaien" Ik stopte mijn lesblaadje weg en liet mijn creativiteit de vrije loop gaan. Rustig aan begonnen, vervolgens wat partner-oefeningen en afsluiten met een spelletje. Niets bijzonders, wel leuk. Vooral dat spelletje.
"Dames en de 2 heren, jullie zijn nu opgedeeld in 2 groepen, ik heb 1 bal, 4 pillonnen, dus 2 goals, moet ik verder nog iets uitleggen?"
"Geen regels?"
"Niet meer dan anders."
"Mooi, gooi die bal maar!"
5 minuten later
Met een lachend gezicht: "Dames, 'niet meer regels dan normaal' betekend dus:"'niet duwen, trekken, slaan, doelpalen laten staan en badpakken van het lichaam af proberen te trekken is ook niet toegestaan."
Grote onschuldige grijns: "Ow was dat het"
Het zijn soms net kinderen.....
reacties
lekker rennen
21 jan - rogier
En dan ben je opeens weer lekker aan het lopen. Mooi weertje, schoentjes aan, en de polder in. Tussen de boerderijen, door de modder. Ik tegen de zonsondergang. Na een paar kilometer het dijkje op. Ha, asfalt! En opeens komt goede vriend M. je tegemoet fietsen, die sinds kort in de polder woont. Even bijkletsen!
Twee biertjes, een sigaar en een halve doos pringles verder trek je je schoenen weer aan. De eerste meters waggel je nog wat, maar dan vind je je adem weer, en wat blijkt: Het rent eigenlijk best wel lekker met een paar biertjes op ;)
2 reacties
Professor Bilal
21 jan - rogier
Ik ben zo blij om te horen dat de ouderwetse, onvervalste kwakzalver nog leeft. Niks van die horoscopen-onzin, geen moderne TellSell kettinkjes, gewoon ouderwets kwakzalven:
(Dit lag pas in de brievenbus)
2 reacties
Zondagmiddag
19 jan - mark
Met een afwezig hoofd loop ik rond achter de bar. Ik ben al 10 keer op en neer gelopen naar een snoep-automaat, achteraf bleek dat ik dat ook in 2 keer had kunnen doen. Aan de bar zelf gaat het niet veel beter, 2 koffie, dat is dan..... En in gedachten wordt de rekensom "1,30 + 1,30 = ?" maar niet opgelost.
Er is vandaag een hockey-toernooi. Nou had ik vast al gezegd dat dat niet altijd een succes is.
Twee weken geleden:
Lieten de mannen in hun gebleekte merkbroeken, polo-met-krokodillen-logo-op-tepelhoogte, 6 opstaande kraagjes, bootschoenen en naar buiten gedraaide schouders, toch echt wel weten dat zij 'beter' waren dan de barman en dat deze gewoon zijn werk moest doen en verder, en ik citeer, "Optiefen".
Even voor de beeldvorming van 'naar buitengedraaide schouders'. Laat je armen hangen en draai je ellebogen naar buiten, hierdoor komen je schouders naar boven en naar voren en lijkt het net alsof je héél erg breed bent.
De dames daarentegen waren nog wat minder subtiel. Doorgaans werd je gewoon niet aangekeken, werd er vanaf de andere kant van het café een hoge krijs gegeven, als teken van "ik wil aandacht" en als ik echt mazzel had dan kwam er nog een opmerking als: "Jongen?? Jongen!!" achteraan. Als de barman dan niet heel vlot reageerde, dan was er altijd wel een uit de rotarie meegesleurde moeder, die kwam vertellen, dat als zij deze "toko" hier "runde" ik allang mijn "bags had kunnen pakken" omdat ik dan allang "gefired" zou zijn.
Gisteren:
Was het weer zo'n dag. Het liep niet heel erg lekker. Mijn humeur was uitstekend, alleen mijn hoofd stond niet naar werken.
Nadat mijn bazin werd uitgemaakt voor 'tyfushoer', omdat ze de dames vriendelijk erop attendeerde dat het bij ons niet is toegestaan om zelf-meegebrachte taart (2 dozen) te nuttigen in het café. Hebben we de dames vriendelijk doch dringend verzocht het café te verlaten, met de mededeling dat ze de volgende keer ook maar zelf een krat bier en 2 kannen koffie mee moesten nemen.
7 reacties
Mmmmmooiee Ongein
19 jan - liesette
Na een weekje nutteloze dingen; ik had zo'n griep waarbij je net niet drie dagen boven de wc-pot hangt maar ook niet in staat bent 'gewoon' te functioneren, ben ik weer back to live! Wat concreet betekent dat ik samen met een aantal honderd andere studenten vanmiddag de UB heb bezocht. Het was een poging tot serieus studeren, maar ik kreeg meer mee van andermans zinloze gesprekken ("Goh, ook aan het studeren?" "Ja, maar het is wel druk he?!"). Anyway, vanavond lekker wezen bijkletsen met Juud. En daar hebben we een deal gemaakt. Dus lieve mede-madeliefjes: hou het weekend van 13&14 maart vrij! Dit wordt namelijk mogelijk je laatste echte weekend Groningen. Dus 2 dagen slap ouwehoeren en plannen maken voor de wereldvrede, drank, wiet, massages, Plato,tarotkaarten en meer van dat ongein. Dus, Mark: zorg dat je vrij krijgt van je werk. Dit geldt ook voor Pino! Rogier&Juud: week je los van je wederzijdse partner. En zorg dat je er bent voor een ouderwets weekendje Grunn!!
1 reactie
Shen
18 jan - mark
En weer een dagje voorbij. Misschien begint hij al voor sommigen van u, maar voor mij zit het er voor vandaag op. En het was weer eens een vaag en zweverig dagje.
Dankzij het werk werden mijn ochtend rituelen verzet naar de middag. Een van mijn beste ochtend rituelen zijn een aantal T'ai Ci oefeningen. Liefst nog voor het ontbijt en andere ochtend dingen. Onverwacht gaven deze oefeningen vandaag aanleiding tot een meditatie-zit. Helaas doe ik dat niet al te vaak meer, aan de andere kant T'ai Chi is ook weer een vorm van meditatie.
Maar als er een impuls gegeven wordt door je lichaam en geest moet je daar gehoor aan geven, en aangezien ik toch weinig plannen had voor mijn zaterdag-middag, ben ik er maar voor gaan zitten.
Aantal basis oefeningen gedaan. Ademhaling naar beneden gebracht, hartslag omlaag en alle gedachten losgelaten. Vooral dat laatste gaf enige problemen, wegens een nogal vage afgelopen paar weken, maar uiteindelijk was ook mijn hoofd leeg van gedachten.
Op zich al een heerlijke meditatie, en voor velen, soms ook voor mij, meer dan genoeg en tijd om de ogen te openen. Maar zoals een oude tekst uit de Tao Te-Ching al zei:
Breng leegheid tot haar uiterste grens;
Handhaaf rust in het midden.
De tienduizend dingen - zij aan zij verschijnen zij;
En hierdoor zie ik hun terugkeer.
De dingen komen tevoorschijn in groten getale;
Elk keert terug tot zijn wortel.
Dit heet rust.
Het vers gaat nog verder, maar is even niet van belang. Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat de rust die gecreëerd werd door de meditatie, de geest ook tot rust brachtt. Waardoor deze open ging staan voor andere dingen. Niet de alledaagse beslommeringen en gedachtegangen. Niet de zorgen die je van dag tot dag hebt. Maar zaken die net even verder reiken dan dat je zelf ziet. Wat dat voor mij was vandaag, hou ik voor mezelf. Maar luisteren naar je bewustzijn en je geest, was wederom een aparte ervaring.
1 reactie
Weg
16 jan - mark
Vandaag is ze vertrokken.
Emigreren heet dat met een duur woord.
Eén van mijn beste vriendinnen.
Ik ga haar missen.
Ik heb haar nog uitgezwaaid op Schiphol, een koud en stom gebouw.
Nog een laatste kop koffie met haar gedronken, in een vies en duur koffie en broodjes-ding.
Alleen in de trein heen, maar vooral terug was een ramp.
Ik was mijn hoed vergeten, dus ik had niets om over mijn ogen te trekken.
En je mag niet meer roken in de trein, net op het moment dat ik dat eigenlijk zou willen.
Nu ben ik alleen thuis.
Soms kan een mens zich erg eenzaam voelen.
9 reacties
Schouders
15 jan - mark
Vandaag viel het me weer op. Ik loop over straat, terwijl het regent. En iedereen, maar dan ook zo goed als iedereen loopt of fietst met opgetrokken schouders. Waarom?
Denkt de hele wereld soms dat het helpt? Regent het minder hard als we massaal onze schouders ophalen? Word je minder nat als je met opgetrokken schouders loopt? En loopt het nou echt zo lekker met een chagerijnig hoofd, kin op de borst en je schouders zo ver mogelijk richting je oren duwend?
Wanneer is dit, inmiddels volledig aanvaarde, menselijke trekje ontstaan?
We trekken onze schouders op als we gestressed zijn.
We trekken onze schouders op als we achter een bureau zitten.
Als we gespannen zijn.
Als we ons ongemakkelijk voelen.
Als we boos zijn.
Als het koud is.
Als het regent.
En waarschijnlijk tijdens nog 10 andere gelegenheden.
Maar waarom?
We hebben alleen onszelf er maar mee.
Het levert nekklachten op. Rugklachten. We zitten verkeerd. Lopen verkeerd. Zijn nog gespannender. En hierdoor krijgen we hoofdpijn, krijgen nog meer stress en zijn nog ongelukkiger, waardoor we nog meer onze schouders optrekken.
6 reacties
Straatmuziek
15 jan - mark
De geweldige klanken van Brazen van Skunk Anansie klonken uit het raam van een kantoorgebouw.
Een Arabische dame zong over iets wat ik niet verstond op de radio van een shoarma-restaurant.
Sky-radio vierde feest in de Edah.
Er stuiterde een Hip-hoppende auto voorbij.
De fietster die ingehaald werd, zong mee met K's Choice op haar discman.
Uit iets dat op een oefenruimte leek, klonk Radiohead.
Drie huizen verder klonk Jazz uit de ramen.
Ergens ving ik nog een stukje klassiek op, waarschijnlijk iets uit de Barok.
En zelf neuriede ik Saturday Night van Herman brood. Begeleid door de stappen van mijn schoenen en het flappen van mijn broekspijpen, ondersteund door een beetje ademhaling, het kraken van mijn tas en het knippen van mijn vingers.
Wageningen klinkt best muzikaal 's avonds om 9 uur.
3 reacties
If I had a rocket launcher
14 jan - mark
Here comes the helicopter, second time today
Everybody scatters and hopes it goes away
How many kids they've murdered only God can say
If I had a rocket launcher
I'd make somebody pay
I don't believe in guarded borders and I don't believe in hate
I don't believe in generals or their stinking torture states
And when I talk with the survivors of things too sickening to relate
If I had a rocket launcher
I would retaliate
On the Rio Lacantun, one hundred thousand wait
To fall down from starvation or some less humane fate
Cry for Guatemala, with a corpse in every gate
If I had a rocket launcher
I would not hesitate
I want to raise every voice, at least I've got to try
Every time I think about it, water rises to my eyes
Situation desperate, echoes of the victims cry
If I had a rocket launcher
Some son of a bitch would die
Bruce Cockburn
Met grote dank aan Gooly voor deze kennismaking met een geweldig nummer. Kippevel over het hele lichaam. Gedachten naar al mijn vluchteling-kids, en de verhalen die ik van hun te horen heb gekregen. Iets om over na te denken met dit grauwe weer.
Voor de mensen die hem willen downloaden Gooly heeft zijn server beschikbaar gesteld.
2 reacties
Moord
13 jan - mark
Gruwelijk beeldmateriaal van een Apache helikopter die een aantal Irakezen uitmoordt.
U was misschien al van mij gewend, dat ik nogal eens een stukje tekst schrijf, waarin ik me niet echt posittief uitlaat over deze oorlog, en zowieso niet over oorlogen in het algemeen. Maar ik heb nooit echt schokkend beeldmateriaal gegeven. Enerzijds omdat dat nooit te verkrijgen is, anderzijds is het geen prettig gezicht. Maar soms zijn er schokkende methoden nodig om dingen duidelijk te maken.
Het verhaal achter dit filmpje vindt u hierzo.
Ik werd niet vrolijk van het zien van het filmpje, ondanks dat mijn humeur eigenlijk niet kapot leek te kunnen, was er toch iets dat mij weer even met beide benen op de grond zette. Ik ga hier nog even over nadenken, voordat ik meteen op mijn achterste poten ga staan. Maar ik weet weer waarom ik tegen oorlogen ben. Waarom ik deze oorlog veracht. En waarom ik zo af en toe mijn mening hierover duidelijk wil maken.
Met dank aan Bob voor het leveren van deze link.
1 reactie
Open plek
13 jan - mark
Ik heb altijd al graag een open plek op mijn kamer willen hebben. Net groot genoeg om de illusie van ruimte te geven. Maar ook om de ruimte te hebben. Nou heb ik dat op mijn huidige kamer redelijk voor mekaar gekregen.
Ik kan heerlijk tussen een grote papierzooi dingen voorbereiden, zoals een kamp of tentamens. Liggend tussen stapels cd's, opzoek gaan naar net dat ene nummer dat je stemming precies weer weet te geven. Leunend tegen mijn bed, met een kop thee een telefoon gesprek voeren. En ik heb precies genog ruimte voor een aantal T'ai Chi oefeningen. Nou ja bijna genoeg. Met enige regelmaat belandt een been tegen een bureau of bed, of slaat een hand door/tegen een deur, muur of boekenkast.
En gisteren weer een geweldige functie van een open plek op mijn kamer (her)ontdekt:
"Als een dolle hond, veel te vrolijk door mijn kamer heen dansen."
5 reacties
thuis
12 jan - liesette
Onverwachts zit ik op maandagavond thuis, in plaats dat ik een ridieltje afdraai in een telefoon. Ik was al op het werk, maar daar kon ik weer rechtsomkeert maken. Ze hadden een foutje gemaakt met roosteren. Ik overwoog even om te gaan zeuren om de uren, maar had er werkelijk de puf niet voor. Dus na wat boodschappen zit ik weer thuis. Eigenlijk wil ik onder de dekens kruipen om een opkomende griep te bezweren, maar een afspraak later vanavond verhinderd dat. Jammer, maar ik heb drie tijdschriften gehaald en trek me tot dan terug in mijn luie stoel met een kop thee. Ach, jammer dat ik niet hoefde te werken....
3 reacties
Weekendje vaag, maar met een mooi einde
12 jan - mark
Vrijdagmiddag om 4 uur begonnen met werken, zondagmiddag om 3 uur geëindigd met werken. In totaal iets van 30 uur gewerkt, 8 uur geslapen en de rest in een roes doorgebracht. Erg gezellig allemaal maar erg hard werken. Gelukig kwam daar dus afgelopen middag een eind aan.
En om het weekend mooi af te sluiten, bleef het beste tot het eind van het weekend bewaard. Sommige van u hadden het al opgemaakt uit de stukjes tekst van afgelopen week. Sommigen van u hebben geen idee waar ik het over heb en een enkeling zou ik nu graag even spreken. Maar laat ik het voor nu maar even houden bij: "Ik denk dat ik de komende tijd wederom veelvuldig gebruik ga maken van het openbaar vervoer, en mijn OV ruimschoots terug ga verdienen."
Ik heb een heerlijke avond gehad en ga waarschijnlijk de rest van de nacht, met een grote grijns op mijn gezicht, naar buiten staren en voor me uit dromen.
2 reacties
tijd is relatief
11 jan - liesette
Ontspanning; dat is een staat van zijn welke ik al even niet ervaren heb. De spieren in mijn schouders protesteren, nu ze niet meer constant aangespannen zijn. Ik kijk met een tevreden glimlach de wereld in, kijk terug & weer vooruit. Overdenk & herinner. Plan & droom. Ik voel dat ik met mijn tenen een grens overschuif. Is dat alleen de jaargrens? De overgang tussen 2003 en 2004? Ik weet het niet, maar er liggen mooie dingen in het verschiet.
(dd 17 december 2003)
reacties
Sneeuw
11 jan - liesette
Een super skiweekje werd naar afgesloten. Toe wij gister aan het begin van de avond ons opmaakten voor een lange busrit naar huis bleek een deel van de berg verlicht te zijn en omringt met blauwe zwaailichten. Een lawine. Waarschijnlijk had een groep snowboarders bij de laatste afdaling zin in een stukje off-piste en waren ze vanaf een dalpiste doorgestoken richting het andere dorp. Op nog geen 300 meter van die bewuste piste werd hun plan letterlijk overdonderd door massa's sneeuw. Wat een afschuwelijke ervaring moet dat zijn. Naar was het om van een afstand toe te staan kijken, wetende dat een paar honderd meter verder mensen heel hard, en waarschijnlijk vergeefs, aan het vechten zijn voor hun leven. En het stomme is dat je je tien minuten later al weer druk kan maken over het feit dat de bus nog een andere berg op moet. Vanmiddag in de trein naar Grunn, was het op het nieuws: twee boarders waren omgekomen tijdens de bewuste lawine. De sneeuw heeft ze het meer ingesleurd. Hoe dodelijk zo iets moois als sneeuw kan zijn.
1 reactie
Tai Chi informatie
8 jan - mark
Een aantal maanden terug schreef ik een stukje over de geschiedenis van T'ai Chi
Vervolgens kreeg ik in de reacties de vraag over wat T'ai Chi eigenlijk inhoud.
Ik dacht dat ik dat wel makkelijk kon beantwoorden, maar niet is minder waar. En om er maar meteen een stukje Tao tegenaan te gooien: "Dat wat over T'ai Chi verteld kan worden, is niet de werkelijke T'ai Chi."
Echter vandaag vond ik een stuk tekst dat misschien wat meer informatie geeft, dan dat ik zelf kan vertellen.
1 reactie
Dagje vaag
7 jan - mark
Ik liep mezelf vandaag de gehele dag in de weg. Het begon 's ochtends om 5 uur, toen kee ik namelijk voor het laatst op de wekker. Om half 11 werd ik wakker gebeld. Vlug rekenen is dat 5 uur slaap.
De dag openen met T'ai chi heb ik maar opgegeven wegens een groot concentratieprobleem.
Vervolgens een beetje onrustig door het huis heengestruind. Ontbijt, 6 sneeën brood die ik niet weg kreeg, in totaal slechts drie happen. Wel een pot thee gedronken. beetje doelloos rondgesurfd, weinig interessants tegen gekomen. Kon mijn hoofd er ook niet bijhouden.
Studieboeken opengeslagen. Maar na een klein halfuurtje en 4 genomen pauzes in dat halve uur, besloten dat studeren niet ging lukken. Dan maar weer even door het huis heen struinen op zoek naar niets.
Onderwijl mijn gitaar tegengekomen. Kwam erachter dat ik me daar wel op kon concentreren. Uurtje kunnen spelen. Daarna maar weer een pot thee gezet om een uurtje uit het raam te turen naar niets. Gedachten hun loop laten gaan.
Halfuurtje plafond staren, met een gitaar liggend op mijn buik.
Nog maar een keertje de weg door het huis afleggen. Onderweg nog een huisgenote kunnen vervelen die vond dat ik onrustig was. Tja, dat wist ik zelf ook al.
Aan het eind van de middag me eindelijk tot iets weten te zetten. Ik moest namelijk om half 7 werken, dus om 5 uur maar bedacht dat als ik nog wilde eten ik op moest schieten. Eten? Kreeg wederom geen hap door de keel.
Werken was een ramp. Hoofdrekenen gaat niet echt goed als je gedachten overal zijn behalve bij je werk. Om kwart voor 1 eindelijk klaar.
Met een grote omweg naar huisgelopen. Beetje nakunnen denken. Conclusie van de gedachten was, dat ik me vandaag uitermate gelukkig voelde, een veel te grote grijns op mijn gezicht had, maar tegelijker tijd, me diep ongelukkig voelde. En dat ik mijn diploma "Professioneel Piekeraar, deel heel veel" wederom Cum Laude heb gehaald.
Waar ik heen wil met dit verhaal?
Geen idee, ik moet gewoon even iets van me afschrijven. Mijn excuses als het nergens over gaat of totaal niet te volgen is. Maar soms mag dat even denk ik....
6 reacties
Please forgive me
6 jan - mark
Please forgive me
If I act alittle strange
For I know not what I do.
Feels like lightning running through my veins
Everytime I look at you
Everytime I look at you
Help me out here
All my words are falling short
And there's so much I want to say
Want to tell you just how good it feels
When you look at me that way
When you look at me that way
Throw a stone and watch the ripples flow
Moving out across the bay
Like a stone I fall into your eyes
Deep into some mystery
Deep into that mystery
I got half a mind to scream out loud
I got half a mind to die
So I won't ever have to lose you girl
Won't ever have to say goodbye
I won't ever have to lie
Won't ever have to say goodbye
Yeah na na na na
Yeah na na na na
Please forgive me
If I act alittle strange
For I know not what I do
It's like my head is filled with lightning girl
Everytime I look at you
Everytime I look at you
Everytime I look at you
Everytime I look at you
David Gray
5 reacties
Maar natuurlijk, kon je op wachten
5 jan - mark
Denk je dat ze alles gehad hebben, lees je dit berichtje. De massavernietigings-wapens van Irak zijn verhuisd naar Syrië. Leuk, krijgen we weer een oorlog.
Heb er maar een kaartje bijgedaan. Deze geeft meteen weer in welke landen de meerderheid van de bevolking moslim is. En nou mogen jullie zelf gaan vinken en kijken welke landen amerika ingevallen heeft, of steunt, of gesteunt heeft. Laat er voor de gein ook eens een beetje geschiedenis overheen gaan. Kun je lachen....
Misschien moeten we een poll gaan houden over wanneer Syrië aangevallen wordt.
Ik denk dat ik weet uit welke landen de meerderheid van mijn kinderen gaan komen, tijdens mijn volgende zomerkamp voor vluchteling-kinderen. Oh, nee, dat kan helemaal niet, want we hebben onze asielprocedure wel dusdanig verscherpt dat oorlogs-vluchtelingen ook niet meer binnen komen, maar dat is weer een ander verhaal.
7 reacties
"hond"
5 jan - rogier
En dan bereik je het punt dat je er geen zin meer in hebt.
Een leenhond is één ding. Dat 'ie spaans luistert beschouw je niet als een erg groot probleem. Je krijgt voldoende voer mee om de periode te overbruggen, het lijkt zo'n schattig klein beestje.
Al gauw blijkt dat het beest een opvoeding gehad heeft waar Ciske de Rat nog jaloers op zou zijn. Luisteren is iets dat -soms- alleen van toepassing is als er eten komt. Daarnaast neukt 'ie z'n knuffelbeer.
Allemaal irritant en leuk en aardig maar het is toch een leenhond dus wat maakt het nou eigenlijk uit Rogier?
Vanmorgen ben ik voor het eerst gebeten. Dit betekent dat "hond" en ik voor de komende tien dagen een oorlogsrelatie hebben. Ik kijk uit naar de twaalfde, ophaaldag...sweet victory the day it leaves my home.
4 reacties
Het is pas echt winter als...
4 jan - mark
Je midden in de nacht terug loopt van je werk, en ziet dat het onverwacht is gaan sneeuwen.
Thuiskomend de eerste voetstappen in de verse sneeuw zet, terwijl je naar je deur toe loopt.
Doorloopt naar de achtertuin om daar te genieten van de sneeuw die massaal naar beneden zweeft, met als achtergrond een gitzwarte hemel en de 150 watt bouwlamp die de huisbaas heeft opgehangen.
En terwijl je naar boven tuurt een sneeuwvlok precies midden op je neus landt.
5 reacties
Nieuwjaars-blues
3 jan - mark
Zo'n heerlijke avond waar een professioneel piekeraar zoals ikzelf van kan genieten. Buiten is het koud. Binnen pruttelt de waterkoker en staat er een grote lege mok met een theezakje te wachten op zijn kokende inhoud. De muziek staat op Elvis Costello with Burt Bacharach, Painted from Memory. Ergens brandde een wierrookje en flikkeren een paar kaarsjes. En achter me staat een gitaar die af en toe de muziek en gedachtegangen onderbreekt.
Het nieuwe jaar is nu echt begonnen. We hebben oudjaarsnacht weer overleefd, was erg gezellig. Ook nieuwjaarsdag was gezellig en eindigde 's avonds laat op mijn eigen stekkie met een gitaar in de handen.
En vandaag is alles weer begonnen.
Maar wat is er begonnen? Wat heeft het nieuwe jaar voor me in petto? Wat verwacht ik van het nieuwe jaar? Voornemens doe ik niet aan. En eigenlijk heb ik ook geen grote verwachtingen. De vooruitzichten zijn ook niet dat er grote dingen gaan gebeuren. Eigenlijk ziet mijn nieuwe jaar er kaal uit. Een lange rechte weg zonder noemenswaardig uitzicht. Waarschijnlijk zijn er weer een hele lading obstakels waar ik tegenaan zal lopen. Zal ik wel weer meermalen verdwalen op mijn weg en tig bergen moeten beklimmen. Maar vooralsnog zie ik niets. Eigenlijk is het voor het eerst sinds jaren dat ik geen idee heb wat er het komend jaar staat te gebeuren. Geen verwachtingen, geen hoop, geen plannen, helemaal niets.
En dat laatste beangstigd me eigenlijk wel een beetje. Onwetendheid. Totale leegte en niet weten waar het heengaat. Heb er al een aantal Taoïstische theoriën overheen laten gaan. Wat andere filosofische gedachtegangen. En een enkele nuchtere kijk. Maar geen van allen weet me op dit moment een oplossing te geven.
Toch weer Taoïsme dus, 'Wu Wei': "Doen door niet te doen." Met andere woorden ik laat het wel op me afkomen.
1 reactie
1 jan - liesette
happy ne-ieuw-year, happy ne-ieuw year
hop you all have a good time ;)
6 reacties
Vroeger
oktober 2006
september 2006
augustus 2006
juli 2006
november 2005
oktober 2005
september 2005
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004
juli 2004
juni 2004
mei 2004
april 2004
maart 2004
februari 2004
januari 2004
december 2003
november 2003
oktober 2003
september 2003
augustus 2003
juli 2003
juni 2003
mei 2003
april 2003
maart 2003
februari 2003
? 0
page2
Iets van anderhalf jaar geleden riepen we massaal: "Nijs is niet wijs!" op het Museumplein, tijdens een protestaktie tegen haar studiefinancierings- en onderwijsplannen.
En als ik dit berichtje lees moet ik daar toch even met een glimlach aan terug denken.
mark | 1 reactie
Linkdump
Entries posted in the linkdump category will appear in this column.
bob | reacties
Mark heeft een nieuw speeltje:
En Mark heeft ook eindelijk staan op zijn pc:
mark | 2 reacties
Hoe
als je je
met zorgeloosheid
kon omringen
en dat dat
je ruimte
was
liesette | 2 reacties
Zakje Pistache-noten
Waarom zit er in een zakje altijd één noot die gewoon niet open wil? Zelfs niet met grof geweld.
Waarom zitten er altijd rond de 10 noten in zo'n zakje, die bij het openen meteen door mijn kamer heen schieten? En daarbij altijd op de meest onlogische, onhandige en vervelendste plekken terecht komen?
mark | 3 reacties
En dan zeggen ze dat ik rare dingen zie, maar dit slaat alles.
mark | 2 reacties
Ik heb gister de meest mooi smoes tegen sporten gehoord: W. schoof mij een onderzoek onder de neus waarin stond dat mensen die een hekel hadden aan sporten, maar het puur om gezondheidsredenen deden dat net zo goed konden laten. Het bleek namelijk dat de tijd die deze mensen in sporten stopten overeen kwam met de tijd dat ze langer leefden!
liesette | 3 reacties
zelfvoorziening
bij de PvdA zullen ze altijd zoveel mogelijk zelf blijven doen: Ze hebben niet alleen de hoerenloper, maar ook de hoer!
rogier | reacties
Het lijkt alsof het nieuws is overladen met mensen die elkaar om onzinnige redenen doodmaken. Waarom in godsnaam? Waarom dulden mensen elkaar niet in dit kleine kikkerlandje? Ik wil terug naar die bergen, zonder dit soort nieuws en dit soort mensen!
liesette | 14 reacties
Ik ben ziek, er zijn al bijna 2 weken voorbij en ik heb pas 6 liter melk op. Normaal gesproken heb ik een gemiddelde van 3 liter op een dag.
mark | 4 reacties
vol verwááááchting klopt mijn hart...
rogier | 2 reacties
Heb je weer eens wat te loggen ligt je site eruit :(
Is je site weer onlne ben je je tekst vergeten en bedenk je je dat je inderdaad gewoon je logstukje op had kunnen schrijven en later posten :(
mark | 1 reactie
