17 augustus 2003
Mijn derde en laatste kamp van deze zomer is donderdagavond met een heerlijk feestje afgesloten.
Geen rennende kinderen meer om me heen. Geen dronken pubers meer, die naar huis gebracht moeten worden. Geen levende klimpaal meer wezen. Geen stem meer over. Geen geweldige stafliden/vrijwilligers meer om veel te lang door te praten tot midden in de nacht. Geen EHBO rondes meer. Geen alles. Geen woorden meer. Kan nog een heel tijd doorgaan. Verhalen vertellen over de meest lieve, vervelendste, lastigste, mooiste en aardigste kinderen of momenten. Maar ik doe het even niet. Voor nu hou ik het nog even voor mezelf. Koester ik het nog even in mijn eigen hoofd in mijn eigen herinneringen en in mijn eigen gedachtegangen.
Marleen — 18 augustus 2003
En als de tijd daar is, dan zijn de verhalen wat mij betreft heel welkom! :-) Probleem is alleen de vertaalslag van 'daar' naar 'hier', dat maakt het allemaal moeilijk vertelbaar, is mijn ervaring tenminste...
Reacties zijn gesloten.
