T'ai Chi op de heide
31 jul - mark
Bijna vergeten. Voor mijn vorige kamp een stukje geschreven over mijn verlangen om op de heide te gaan T'ai Chi-en. Nou dat is gelukt!! Er was een hele mooie heuvel midden op de heide, die me vorig jaar al goed was bevallen, omdat het een erg mooie plek is en het je een heel prettig gevoel gaf. Ik kwam er op maandagavond achter dat het een "krachtpunt" is. O.a. omdat het een kruising is van verschillende aardlijnen. Wat me verteld werd door 2 hele mooie mensen. Totaal onbekend, maar een geweldig gesprek mee gevoerd op diezelfde heuvel.
De dag erop kreeg ik even de kans om op die berg de T'ai Chi vorm te lopen. Stok niet bij me maar wel de handvorm kunnen doen. Kort samengevat, een geweldige ervaring! Ondanks dat ik maar een klein half uurtje de tijd had, toch heerlijk kunnen ontspannen, op kunnen laden en kunnen genieten van alle bewegingen. En geweldig om te ervaren hoe krachtig sommige plekken kunnen zijn en wat voor een uitwerking dat kan hebben op je lichaam en geest.
Nu hopen dat ik volgende week nog tijd vind om op het strand te T'ai Chi-en. Maar ik denk dat, als ik mijn medestafleden even lief aankijk, er vast wel ergens tijd te maken is.
2 reacties
Nieuw kamp
30 jul - mark
Nog even en dan ben ik weer weg. Nog maar even wachten tot zaterdag en dan heb ik weer een kamp. Een totaal onbekend kamp, voor mij dan. Dit keer met vluchteling kinderen in de leeftijd 15 t/m 18. Nou ja, kinderen, pubers en jong volwassenen. Ben heel erg benieuwd. Het is de oudste leeftijdsgroep tot nu toe, maar denk dat het wel gaat lukken. En we zitten op Vlieland, ook onbekend, maar wel aan het strand. Wat voor mij dus betekend dat ik me naar alle waarschijnlijkheid heerlijk ga uitleven op het strand met T'ai Chi. En ja ik heb vorige week nog even kunnen T'ai Chi-en op de heide (zie andere post). Maar 18 jong volwassenen onder mijn bezielende begeleiding en dat van 2 andere mensen, ben benieuwd.
4 reacties
Lieve ex
30 jul - liesette
We zijn nu zo'n 14 maanden uit elkaar, tot grote opluchting van ons beiden. Ondanks dat willen we op de hoogte blijven van elkaar en zien of bellen we elkaar regelmatig. Spreken we af in de stad voor een biertje, om het risico te vermijden dat we 'fysieke herinneringen' op gaan halen. Hoewel we ooit alles tegen elkaar vertelde, blijven we nu steken in een oppervlakkige uitwisseling van informatie. Jij wil niets weten over mijn 'mannen' en jij hebt niets te vertellen over jouw 'vrouwen'. Nadat we elkaar op de hoogte hebben gesteld van de belangrijkste gebeurtenissen van afgelopen maanden, gaan we of uit elkaar of herinneringen op halen over vroeger. (wat een eng woord als je dat in je eigen context gebruikt)
Elk gesprek volgt dit zelfde stramien en ik vind het niet erg. Ik heb geleerd dat dit alles is wat we elkaar nog te bieden hebben en het is goed zo. Het gaat je goed, W.
reacties
Uitslag
29 jul - liesette
Na een week vol optimisme en een dag met lichte wanhoop eindelijk de uitslag: GOED! Niet echt onverwacht natuurlijk, maar de wereld voelde daarna wel een stuk lichter aan. Iniedergeval bedankt voor jullie meelevende reacties, deed me goed!
8 reacties
klaverjassen
29 jul - judith
Gisteravond een rondje geklaverjast. Ik ben verslaafd en kan er niets aan doen. Ik zoek nog een hulpgroep, het liefst mensen die ook kunnen klaverjassen.
5 reacties
kat
29 jul - judith
Mijn kat is een kater en geen poes. Kwamen we ook lekker snel achter. Moest eerst even uit het raam donderen en in totale shock op de stoep blijven liggen. het arme beest had een bloedlip. Gelukkig zijn er hele lieve mensen op deze aardbol. Lieve mensen die even de dierenambulance bellen... en meteen kattensnoepjes kopen voor onze leiverd.
Toen we na ongeveer twee uur zoeken Dreuzel nog niet hadden gevonden (tja. wisten wij dat dat beest uit het raam zou donderen..) hebben we toch maar even de dierenambulance gebeld. en ja hoor, ze hadden een kat opgehaald. Alleen dat was toch echt een kater....
Moraal van het verhaal: ramen dicht en poezen kunnen ook katers zijn.
Moraal twee: die mensen van de dierenambulance zijn geweldig! Ze belden de volgende dag nog om te vragen hoe het ging!! echt super!
6 reacties
Vadergevoelens 2
29 jul - mark
Ik zeg niets......
Ik mis mijn kamp
3 reacties
...
28 jul - judith
Nog ietwat brak van een te leuk afstudeerfeestje... Geen idee wat ik moet schrijven, misschien moet je het dan ook maar niet doen.
M. die het feestje gaf, realiseerde zich dat dit toch echt het einde is van haar studententijd. Tranen met tuiten dus. De drank hielp ook wel hoor. natuurlijk heb ik vrolijk meegejankt. Ik volledig geintoxiceerd (???) , besefte ik ook weer eens dat aan alle leuke tijden een eind komt, dat ik wordt geacht te werken.. Maar zolang er nog zulke gave feesten worden gegeven, houd ik het nog wel uit.
reacties
Het uur U
28 jul - liesette
Vandaag krijg ik de uitslag van de punctie, van het vreemde bobbeltje wat ze hadden gevonden vorige week. De hele week, op wat zeldzame momenten na, was ik vervuld met grenzeloos optimisme. Nu slaat de vertwijfeling langzaam toe. Wat als.....? Ik vertel mijzelf keer op keer dat die kans verwaarloosbaar is. Maar dat zeiden ze bij mijn zus ook....De muziek staat keihard om nare gedachten te blokkeren. Rusteloos probeer ik de tijd sneller te laten verlopen. Ik wou dat ik die jongen uit de yogho-yogho reclame was en de klok vooruit kan zetten. Nog even, dan...
1 reactie
Lezen
28 jul - liesette
Afgelopen twee dagen elk overgebleven minuutje gebruikt om verder te lezen. Het was lang geleden dat ik zo getriggerd werd door een roman. Vannacht om 03.30 uur was het eindelijk uit; De Nachtwandelaar van Marianne Fredriksson. En eigenlijk wou ik het meteen opnieuw lezen, een aandrang die ik nooit eerder heb gehad. Het verhaal vind plaats rondom het jaar nul en ging langs bij alle grote volkeren die toen leefden. Het verhaalt over het onvermogen van de mens, over godsdiensten, over de dood, over gezien worden als kind, over liefde, over het lot, en nog veel meer. Een werkelijk intrigerende roman!
reacties
Treinreis vanmiddag
28 jul - mark
Deelnemers missen
Gaap
Stafleden missen
Dagdroom
Staar
Dagdroom
Staar
Denk
Verwarrend
Denk meer
Beetje schrijven
Mis kamp
Staar
1 reactie
Vadergevoelens
28 jul - mark
Ik loop al jaren te verkondigen dat ik geen kinderen wil, of in ieder geval niet zeker weet of ik wel kinderen wil. En steevast krijg ik dan te horen dat men zeker weet dat ik wel kinderen krijg, en dat ik een geweldige vader zal zijn.
En telkens weer roep ik dan, dat daar wel een vriendin voor nodig is. Ik niet weet of ik dat met mijn toekomstige werk kan combineren. Ik mijn kind dan wel wil kunnen zien opgroeien en meer van dat soort dingen. En ook dat ik het fantastisch vind, om kampen te draaien met koters, maar dat dat dan meestal voor één week is en de kinderen niet van mezelf zijn.
Toch gebeurt het ieder kamp weer, dat er zo'n hummel in mkijn armen in slaap valt. Ik hem/haar vervolgens zachtjes heen en weer wieg, slaapliedje neurie en zachtjes in het oor fluister. Dat er altijd weer een man van ruim 2m rondloopt met een paar koters op de nek, arm of aan de hand. Of in een kring staat te zingen en dansen met kinderen die amper boven zijn heup uitkomen. Met de pubers aan het stoeien is, of geweldige gesprekken mee voerd. En af en toe zijn autoriteit moet laten blijken.
Ieder kamp weer vind ik de kinderen geweldig. Iedere keer komen er weer 'papa-gevoelens' naar boven. Iedere keer is eht afscheid een ramp en sta ik zelf ook met bijna rode ogen de kinderen uit te zwaaien. Iedere keer weer mis ik ze gigantisch.
En steevast blijf ik roepen dat ik zelf geen kinderen wil.
Ach, ik ben pas 23, vrijgezel, ik zie wel wat er komen gaat.
2 reacties
Principes
28 jul - liesette
Een week om na te denken over je eigen sterfelijkheid geeft helderheid. De tastbare mogelijkheid dat de dood me misschien op de hielen zit roept essentiële vragen op. Antwoorden die na vele uren worden beantwoord maar tegelijkertijd meer vragen oproepen. Maar ook veel Eureka! momenten, waar de kern zich ontwaarde aan de duisternis. Het inzicht dat ik de weinige principes waarna ik ooit leefde en waaraan ik mijzelf plechtige trouw aan heb verleend uit het oog was verloren na een dramatische liefde, of misschien al wel veel eerder . (Principes zijn interessante verschijnselen, hè M?! ;-)) Feit is dat ze zich weer genesteld hebben in mij, en het voelt als een ontwaking. Ik weet weer waarom ik leef, dat is al heel wat waard.
1 reactie
Het is weer terug
27 jul - mark
En mijn eerste woorden die zinniger zijn dan vaag gemompel bij de kassa, worden langzaamaan weer uitgesproken. De nederlandse taal nog niet geheel machtig, maar nog sprekend in een mengeling van 7 jarigen nederlands, frans, engels, iraans en somalisch, baan ik me nu een weg door deze moeizame ochtend. Ook het nog ontbreken van echte koffie, maakt het allemaal niet makkelijker. De dagdromen evenmin, of leef ik misschien nog steeds op kamp. Tussen de voornamelijk Iraanse en Somalische gezinnen, maar ook Iraaks en Togolees. Leef ik nog steeds op slechte koffie en op de energie van de kinderen. Slaap ik nog steeds in een veel te kort bed en eet ik nog steeds netjes 3 maal daags met een minuutje stilte vooraf. Let ik nog steeds op ieder kind dat voorbij komt rennen of het niet te ver weg loopt. Moet er een spoedvergadering voor de staf ingelast worden omdat 2 moeders mekaar in de haren vliegen. Moet ik weer met een staflid even apart gaan zitten omdat deze er even doorheen zit.
Nee, ik ben wakker, weer op mijn eigen vertrouwde kamer, waar de muren op me afkomen omdat ik een week buiten heb geleefd en nu binnen zit. Maar waar ik wel heerlijk voor me uit kan staren en over het kamp kan dagdromen.
1 reactie
Zinloze Dag
26 jul - liesette
Ondanks de goede voornemens van nuttigheid en een verantwoord begin van de dag (hardgelopen) ben ik al ruim 10 uur eigenlijk niets aan het doen. Behalve op de bank liggen, wat te staren naar het plafond en zinloze en minder zinloze gedachten aan het produceren. Af en toe krijg ik genoeg van mijzelf en sleur ik me van de bank om ff mijn mail te checken of een poging te doen om mijn kamer op te ruimen. Laat me afleiden door een oud cassettebandje van Doe Maar, waarvan ik vond dat ik deze nodig weer eens moest luisteren ook al ik elk liedje woord voor woord meebleren. Bedenk oplossingen voor de vergrijzing en vraag me af wat voor gevolgen dit heeft voor de samenleving en dat het hoe dan ook desastreuze problemen gaat geven, alleen al om het feit dat de politiek een veel te kort termijn beleid voert om werkelijk met oplossingen te komen. Niettemin biedt dat ook weer nieuwe marktperspectieven, bijvoorbeeld qua woningen voor niet-traditionele samenlevingsvormen. Maar waarom zou Nederland zoveel moeten investeren in innovatie als de merendeel van de samenleving boven de 50 jaar is, en niet op veranderingen zitten te wachten en ook niet in staat om innovatie te genereren? (ik geef toe wel een beetje kort-door-de-bocht-gedachte) Als de vergrijzing op haar hoogtepunt is, in 2030, zal ik iniedergeval tot ver na mijn 65 moeten werken. En terecht, het is onzinnig om een kleine 40 jaar te werken terwijl ik een evengrote periode geld krijg (respectievelijk kinderbijslag, stufi en pensioen). Vooropgesteld dat ik ooit die leeftijd ga bereiken natuurlijk. Maar voordat aan de pensioenleeftijd zal worden getornd moet er een behoorlijke cultuuromslag plaats vinden. En vanuit de ervaring dat men hardleers is, vrees ik de ongekende diepten die de economie moet verkennen eer die omslag plaats gaat vinden.
Best leuk zo'n zinloze dag
2 reacties
Roken
26 jul - liesette
Of eigenlijk stoppen met roken. Weken na toe geleefd; de datum waarop ik de zoveelste stoppoging zou ondernemen. Elk jaar dat ik rookte stopte ik zeker twee maal, om na een niet al te lange periode weer te beginnen. Om langzaam steeds meer te roken. Heel lang volgehouden om bij mijn (ex)vriend niet te roken, maar naarmate de relatie verslechterde dat ook op te geven. Opgegeven om te stoppen omdat ik totaal niet meer geloofwaardig was, voor mijn omgeving en voor mijzelf. Langzaam tot een redelijke ketting-roker getransformeerd. Tot deze zomer; voor mijn gevoel nu of nooit. De redenen om te stoppen werden steeds overweldigender en niet meer te negeren. De datum verschoof voor de laatste keer; niet tijdens de vakantie maar erna. Ik ben nu een week een ex-roker. Of nog niet echt, heb mijzelf nog een kleine uitweg gegeven. Tijdens deze klote week mag ik nog elke dag een sigaartje roken. Om elke dag nog even op mijn geliefde manier af te sluiten; op het balkon met een wijntje & sigaartje de dag over te denken. Tot maandag, dan is het daarmee ook gedaan. Ik zal het missen, maar het voelt wel goed. Dit keer gaat het ne lukken!
6 reacties
Terug
26 jul - mark
Net terug van kamp, nu eerst slapen, morgen meer...
1 reactie
vakantie-stress
25 jul - judith
Vandaag zit ik weer in de computerzaal van de faculteit letteren... Omringt door medestanders. Dat wel. Ik voel me heel zielig: als ik uit het raam kijk, zie ik vijf mensen op een dakterras heerlijk kletsen, eten, drinken en zonnen. Ik zit onderzoeksdata in SPSS in te voeren!
Ik heb de nieuwe verslaving van Liesette overgenomen: klaverjassen is nu mijn lust en mijn leven!!! Oei, ik moet echt weer eens wat leuks gaan doen: dat klinkt wel heel erg 'not cool'. Wel een geweldige nieuwe broek gekocht, ook al vindt liesette het een 'circusbroek'.... Daar trek ik me helemaal nix van aan. Of toch wel?
Succes Liesje met alles. Ik ben er voor je, maar dat weet je toch wel?!!
reacties
Post-Vakantie Gevoel
25 jul - liesette
12 dagen lang bij elkaar op de lip gezeten, geslapen gegeten niets gedaan, vrijwel altijd alles met z'n vieren ondernomen. En nu ik terug kijk naar afgelopen week verbaasd het me dat ik ze weer bijna elke dag heb gezien of gesproken. Hoe kunnen we nou niet genoeg van elkaar hebben?? Er waren echt wel irritaties onderling; heb bijvoorbeeld het hele eind door Zwitserland kinderliedjes moeten aanhoren (3 maal 3 is 9 en M.moet een liedje zingen...etc etc) Maar ook deze week was het weer erg leuk (zolang ze niet gaan zingen teminste) en hadden we elkaar nog genoeg te melden. Of te dansen in de woonkamer op Chigago. Of te klaverjassen (ernstige nieuwe verslaving). Ik blijf verbaasd.
reacties
Vrouwen
23 jul - liesette
Afgelopen twee weken ben ik voor het eerst sinds jaren weer eens met een stel vriendinnnen op vakantie geweest. Naast ontzetttend veel lol heb ik me ook regelmatig ernstig verbaasd. Zo ben ik tot de conclusie gekomen dat een groep vrouwen (teminste mijn kudde) lichte overeenkomsten vertoont met apen...Met name het 'vlooigedrag' zie ik terug in beide groepen. Zo reed ik heel relax in de auto, totdat ik aan mijn rechterzijde een kritische, onderzoekende blik bespeurde. M. zat van heel dicht mijn wang te bekijken en riep toen luidkeels dat ik een werkelijk enorme meeeter had!! En dat die er a-la-minute uit moest.....Ter plekke onder het autorijden. Verder kon je de klok gelijk zetten op massagesessies, waarbij de verschillende 'functies' rouleerden naar wederkerigheid.
Misschien dat vrouwen over het algemeen lichamelijker zijn ingesteld. Toen ik er op ging letten leken alle vrouwen die met elkaar in gesprek waren elkaar constant aan te raken. Of ben ik misschien onbewust omringt met lesbische&bi vrouwen???
7 reacties
Ziekenhuis II
22 jul - liesette
Opnieuw loop ik door de lange gangen van het AZG. Bekijk sluiks mijn mede wandelaars, zouden ze patienten zijn of bezoekers? Sommigen zijn makkelijk te herkennen; een man loopt met een bos bloemen in zijn hand, een kind rijdt voorbij in een bed. De verscholen drama doet mijn fantasie op hol slaan. Wat zou zij hebben en waarom? Zouden ze snel dood gaan? In bedenk hele familietafeleren rondom een sterfbed. Te snel ben ik op 'mijn' afdeling. Vanochtend om negen uur belde ze al, wanneer het mij schikte om langs te komen. Moest toch in de buurt zijn dus kon meteen langs. Hoezo wachttijden?? Het duurt een tijdje voor de chirurg er kan zijn, in de tussen tijd wordt er voor de zekerheid nog even een mammografie (=rontgenfoto) gemaakt. Weer wachten. Ik probeer te studeren maar mijn gedachten dwalen onherroepelijk af. Morbide doemgedachten borrelen op. Vraag mijzelf af wat ik nog absoluut zou willen voordat ik dood ga. Zit te peinzen wie mij zou moeten verzorgen als ik chemo moet. Gelukkig de uitslag van de foto's komen; GOED! Opluchting & opnieuw wachten. Dan de daadwerkelijke punctie. Met een naald zitten ze te purken in mijn oksel op zoek naar dat kleine beetje weefsel. Prettig is anders, maar het is voor een goed doel. Gelukkig is het in een keer goed en hoeven ze me niet opnieuw te prikken. Voordat ik naar huis mag, wordt me nog op het hart gedrukt dat het zeer waarschijnlijk niets is. Het geeft een prettig gevoel dat ik in goede handen ben, ondanks de knagende onzekerheid. Nog een weekje, dan hebben ze de uitslag.
3 reacties
Ziekenhuis
21 jul - liesette
Ik mocht vandaag zelf naar het ziekenhuis. Voor een borstscan. Vanwege borstkanker in de familie behoor ik tot de risicogroep, waardoor ik jaarlijks onder de loep genomen moet worden. Gelukkig maar, liever weten waar ik aan toe ben dan leven met de onzekerheid of het mij ook misschien zal overkomen. Eigenlijk ging ik heel relaxed er naar toe, het dna-onderzoek was positief uitgevallen en ik ben ook wel heel jong om al kanker te hebben, dus hoe groot was nou de kans dat ze iets zouden vinden...? Een aardige dokter scande mijn borsten en gaf me uitleg bij het grote scherm met zwart-wit vlekken. (het is hetzelfde idee als een echo).Best interessant. Op een gegeven moment liep hij plotseling weg om een collega te halen. Mijn ontspannen gevoel verdween als sneeuw voor de zon. Er kwam een duitse arts aan, die dit duidelijk aan honderden malen eerder had gedaan. Blijkbaar was zij heel wat geoefender dan de eerste. Routinematig screende ze alles in een recordtempo. De reden dat zij erbij werd gehaald was, dat er wat was gevonden... Gelukkig niet in mijn borsten, maar in de lymfeklieren onder de oksels. 95% kans dat dit een reactie is van allergie medicijnen die ik gebruik, maar mijn ontspannen zomerse gevoel is weg.....
6 reacties
Mijn opa
20 jul - liesette
Mijn opa is ziek. Zowel lichamelijk als geestelijk. Nu ligt hij vastgebonden in bed op de gesloten afdeling van een groot ziekenhuis. Ooit was het een boom van een vent die met een zware stem liedjes voor me zong als we op weg waren naar de vijver om de eendjes te voeren. Nu is hij bijna net zo klein als ik en vraagt aan me wanneer hij naar huis mag. Zegt dat hij krekels ziet lopen in zijn kamer. Denkt dat hij in een gevangenkamp zit en iedereen tegen hem is. Ik kan het me ook wel indenken. Stukje bij beetje nemen ze zijn waardigheid af, zijn eigen respect en zijn vrijheid. Langzaam degraderen ze hem tot een imbeciel oud mannetje.
Ik weet beter. We herkennen elkaar als ik vertel over vroeger, over zijn moestuin, over de liedjes die hij zong, over de koekjestrommel van oma. Zijn ogen glinsteren en er komt een serene glimlach op zijn gezicht. Het is gvd het enige dat ik kan doen, behalve wensen dat hij dit niet te lang moet volhouden. Het is misschien grof en ik ben er niet trots op, maar ik heb nog nooit zo oprecht iemand dood gewenst.
2 reacties
Grunn
20 jul - liesette
Thuis komen: het voelt als een nieuwjaarwisseling. Het huis is leeg en opgeruimd (broertje lief heeft z'n best gedaan). Ik ben leeg en opgeruimd. De vakantie heeft ruimte geschept in mijn lijf, mijn hoofd. Heb de treinreis besteed aan plannen te maken voor komend jaar. Moest op de valreep opgeven welke vakken ik ga volgen. Komend jaar wordt waarschijnlijk wel het laatste jaar in Grunn. Ik fantaseer wat ik dan ga doen. Maak beslissingen voor de komende weken, ub'en wordt het leitmotiv. Blokken om de broodnodige puntjes bijelkaar te sprokelen. Sporten, mijn lichaam dwingen tot veelvuldig zweten om de vakantiekilo's eraf te halen. Morgen allemaal. Nu nog ff niet; een glas rose&peukje op het balkon om te genieten van de stilte om me heen. Blij weer thuis te zijn.
reacties
ZomerStop
20 jul - rogier
Gek idee om te zien dat je helemaal van de pagina bent afgevallen... Misschien toch wat vaker posten. Maar nu even niet. De Zwever en de Skepticus gaan, zoals al uitgebreid verteld, een weekje weg. Dus mocht je toevallig uit het Gggristelijker deel van de Veluwe komen, kom even langs in Vierhouten.
Diep van binnen schaam ik me een beetje dat ik zo weinig schrijf de laatste tijd. Maar er zit zoveel in m'n hoofd en maar zo weinig wat ik al op een rijtje heb...Komt wel weer goed!
reacties
Back in town!
19 jul - liesette
Hoewel, nog niet helemaal. Bevind me nog 'thuis thuis'; wat inhoudt dat ik me stierlijk verveel en niet kan wachten om in de trein te stappen naar Grunn. Zelfs met 35 graden. Maar ik ben weer van de partij en zal de de achtergelaten leegte proberen te vullen, aangezien de zwever & de skepticus op kamp gaan. Zit nu achter een geleende compu, dus later zullen de vakantieverhalen volgen, want met vier vrouwen op vakantie is een interessant fenomeen.....
1 reactie
Einde
19 jul - mark
Het is bijan afgelopen. Alle gasten zijn weer verdwenen het waren er dit jaar ruim 300. Die 5 dagen lang een diner kregen, 4 dagen ontbijt en 4 keer een unchpakket mee voor onderweg. betstaande uit 2 gesmeerde bolletjes, een krnetebol en een stuk fruit. even gauw tellen, ik heb dus ruim 2400 bolletjes mogen smeren. Heb enkele tientallen kilo's voedsel opgeschept. En hoeveel die mensen allemaal gezopen hebben weet ik niet, maar alle fusten bier zijn in ieder geval leeg en dat waren er zeker 15 van 50 liter.
Anderhalve week tot het uiterste gaan met werken om het je gasten naar de zin te maken. Maar het was weer geweldig. Zeker 's avonds aan de bar genieten, hard werken en doorschenken mar erg leuk. EN nu zit het er eindelijk op ik zit er helemaal doorheen, maar wel voldaan. Dadelijk nog naar een verplichte barbeknoei. Laatste gasten uitzwaaien en met personeel afsluiten. En dan SLAPEN!!!
En morgen vroeg weer vroeg op en onderweg naar de Veluwe om een kamp te leiden. Misshien met een lange ij maar heb er erg veel zin in. Ik sluit ook niet uit dat dit de laatste post van mij is voor de komende week. Midden in het bos, ligt namelijk meestal geen internet verbinding.
reacties
Jaloers op onderstaande foto/
17 jul - mark
Net een geweldige foto gevonden, ik wil ook. Iik mis T'ai Chi nu al, al een week niets gedaan wegens drukte. Maar ik denk dat ik me ook maar eens zo'n plekje ga zoeken volgende week ergens op de heide ofzo.
3 reacties
17 jul - mark
Vergeef mijn logstilte, 4-daagse moeheid
2 reacties
fototjes kijken
15 jul - mark
Heb inmiddels al gigantische kampkriebels, ondanks het werken tijdens de 4-daagse. En bij kampkriebels en voorbereiding hoort natuurlijk ook even foto's bekijken van voorgaande kampen. Deze zijn van het laatste kamp dat ik heb gedraaid. Afgelopen kerst, in Kollum, heerlijk om even terug te kijken.
2 reacties
Ik heb een virus in mijn maag.
14 jul - mark
Soms herontdek je muziek, soms kom je opeens een nummer tegen die precies jouw gedachten en gevoelens weergeeft. Zoals het nummer "Geef mij mezelf terug" van Overlast.
Iets meer dan 2 jaar geleden liep een relatie tussen mij en mijn vriendin teneinde. O.a. omdat 'de Zwever' toen geboren werd. Ik zat toen nogal in een dip, veel dingen gebeurt, veel nieuwe dingen ontdekt, veel dingen om over na te denken. Juist een moment dat je hoopt dat je partner er voor je is.......maar helaas. "Je grootste liefde die er nooit is, als het wat minder gaat." Een zin die het wel kort samenvat.
Mocht iemand het nummer willen luisteren, klik op de site even door naar de mp3-sectie en download het nummer even.
Voor Ton, mocht je dit ooit lezen, bedankt dat ik jullie demo-cd heb gekregen.
reacties
Henschotermeer
14 jul - mark
Vandaag een dagje besteed aan het voorbereiden van 2 kampen van komende zomer. Ochtend en begin van de middag met medelogger Rogier heerlijk onderuitgezakt op een terrasje gezeten en dingen doorgesproken en daarna afgereisd naar Amersfoort voor een andere bespreking, of eigenlijk gezellig bijkletsen. Dus ik zit al heerlijk in een kampstemming.
Lees ik net bij Ron61 dat hij vandaag naar het Henschotermeer is geweest. Dat ligt vlak bij een kampterrein van de YMCA waar ik o.a. mijn kampen draai, en terwijl ik dat zo las moest ik denken aan een middag zwemmen met die koters.
Het was een leuk, maar zwaar kamp. 38, 12 tot 14 jarige vluchteling kinderen. Voornamelijk uit AZC's. Heel leuk, maar zwaar en na een week kun je geen Hip-Hop meer horen. In ieder geval, wij lagen daar dus heerlijk een beetje te genieten als staf, terwijl de kinderen een beetje rondrenden en de wat oudere jongens vooral erg 'stoer' deden.
Daar waar wij lagen, was het meer behoorlijk langgerekt. Van rechts kwamen er 2 jonge dames in de leeftijd een jaar of 16 onze kant op gestruind in bikini. Uiteraard werd dit opgemerkt door de 'mannen' van 13 en 14, die er in één streep zo 'cool' mogelijk heen probeerden te rennen. Vervolgens hingen er dus een aantal jongens rond die meiden. Deze liepen heel leuk van de ene kant van het meer naar de andere kant te paraderen, terwijl er een hele zwerm jongens omheen hing. En aan het einde van de bocht keerden ze weer om, om weer terug te lopen. Dit herhaalde zich nog 2 keer. En genietend van het zonnetje heb ik samen met 3 andere stafleden, als vertraagde tennis-toeschouwers, dit schouwspel bekeken. Rechts...links....rechts....links...rechts...links.
Leuke leeftijd die pubers.
1 reactie
Laat ze maar komen
12 jul - mark
Alles is af, nou ja bijna, op uitzondering van een tap en de catering, want die werkten niet mee. Maar verder is alles af. Alle bedden staan in alle zalen en ze hebben allemaal een lakenset. De eetzaal is ingericht. De bar is ingericht. En de dingen die ik vergeten ben zijn vast ook al af. Maar ons sportcentrum is nu klaar voor de ontvangst van alle 4-daagse lopers die bij ons overnachten. De afgelopen 2 dagen hard moeten werken, maar het is af. Vanavond komt de eerste groep aan. en dan drupt maandagavond de laatste groep binnen. Rond de 300 mensen, worden de komende week door ons verzorgd. Volledig verzorgt. Hard werken, maar ontzettend gezellig. Laat de 4-daagse maar beginnen.
4 reacties
eindfeestje
12 jul - mark
Gisteren was de laatste les. De laatste keer van dit seizoen discozwemmen. En we hebben niet eens een eindfeest kunnen geven. Hebben we vorig jaar wel gedaan. Vorig jaar hebben we naar lang zeuren, vragen en nog meer zeure, uiteindelijk toestemming gekregen, om met het badpersoneel een eindfeest te organiseren voor de discozwemmertjes. Was een geweldig succes, bijna 200 kinderen waren gekomen om het jaar af te sluiten.
En dit jaar, vanwege alle tegenwerking van vorig jaar, we nu vlak voor de 4-daagse zitten, en omdat we gaan verbouwen, hebben we het maar niet geprobeerd om het te regelen. Het is bij ons namelijk nogal onmogelijk om iets leuks te organiseren, want dat kost namelijk geld en dat wil de directie niet. Maar ik ga toch proberen om een openingsfeestje te geven.
1 reactie
Stukje over mezelf
10 jul - mark
Stukje over mezelf, voor de mensen die het intereseerd en omdat ik er een paar vragen over heb gekregen, o.a. door Dulu.
Ik ben dus Mark, en op andere weblogs reageer ik onder de naam Zwever, dit komt uit de ondertitel van ons log 'de Zwever en de sKepticus'. Waarom de zwever, is een heeeeel lang verhaal, misschien voor een andere keer, en soms blijkt er wat uit een schrijfseltje.
Ik studeer rechten, al een tijdje, en hoop hier het ontwikkelingswerk mee in te gaan, of iets in die richting. Waarom met rechten? Vooral via Mensenrechten, Migratierecht, Vreemdelingenrecht, Volkenrecht en verzin nog eens een recht. Daarmee ben ik dus één van de weinige rechtenstudenten die geen bakken met geld wil gaan verdienen als advocaat of bedrijfsjurist.
Daarnaast sport ik veel. Ik zwem vanaf mijn 4de, heb 12 jaar aan wedstrijdzwemmen gedaan, 3 jaar geleden mee gestopt, en ik werk sinds 1,5 jaar aan een zwembad als badmeester. Sinds ruim 3 jaar doe ik aan T'ai Chi. Heb ruim 2 jaar lang alleen de handvorm gedaan en sinds dit jaar doe ik er een stokvorm naast. Vandaar die stok van 2,10m. Wat T'ai Chi is, is moeilijk uit te leggen. Van oorsprong is het een martial art, maar vanwege alle positieve bijwerkingen op je lichaam wordt het in het westen vaak alleen daarom beoefend en wordt de martiale kant soms verwaarloosd (helaas). Om uit te leggen wat het precies is, kan ik nog wel 3 boeken schrijven en dan is het nog lang niet volledig. "Dat wat over T'ai Chi gezegd kan worden, is niet werkelijk T'ai Chi" Ik hoop van de zomer een aantal foto's te kunnen maken, die misschien een indruk kunnen geven. Maar hierin heb ik 1 keer in de week les en ben ik er eigenlijk iedere dag wel mee bezig, soms een kwartier, soms 1,5 uur, soms de hele middag, en heel soms de hele dag.
Zomers draai ik kampen met voornamelijk vluchtelingkinderen. Dus kinderen uit AZC's, en aanverwante instellingen. Ook kampen met (vluchteling)-1-ouder-gezinnen. En ik draai ook nog een vakantie week voor NL-kinderen. Leeftijden verschillen van 2 maanden tot 18 jaar. En dan evt nog de ouders.
Ik lees erg veel en eigenlijk alles wat los en vast zit. De laatste paar dingen die ik gelezen heb, waren Wuthering Heights, een fantasy van Tad Williams, de 5de Harry Potter, en wat losse verhalen van Roald Dahl en Shakespear. Dus eigenlijk alles.
Muziek is ook een erg grote hobby, luister veels te veel, eigenlijk ook alles wat los en vast zit. Heb ooit orgel en pianoles gehad een aantal jaar. VWO-examen muziek afgelegd. Hiermee zelf een stuk voor een volledig orkest mogen schrijven, heel erg gaaf! Paar keer op een podium gestaan. Met muziek, maar ook toneel. Lading kennissen die in de muziek werken of ook erg mee bezig zijn. (Vandaar dat ik die mengtafel herkende Dulu).
Ik werk dus in een sportcentrum als badmeester, maar ook als barman. Ik woon in een veel te gezellig studentenhuis. En ik vind eigenlijk alles wel leuk en interessant, wat nog wel eens leidt tot botsingen met mijn studie. Mede hierdoor lees ik alles wat los en vastzit.
Ik zie dat het weer een lap tekst is geworden, en hou dus maar gauw op, heb nog wel meer te vertellen, maar dan is het log meteen gevuld voor de komende 3 jaar. Als mensen meer willen weten, vragen hebben of iets, hoor ik het wel.
6 reacties
Kampkriebels en kadootje
9 jul - mark
Na een aantal jaar trouwe dienst zijn mijn sandalen toch volledig afgeschreven. Tijd voor een nieuw paar. Tot nu toe zitten ze heerlijk en vrees ik dat ze van de zomer op kamp toch flink gebruikt zullen worden. Verder was ook mijn badmeestersfluitje redelijk aan vervanging toe. Dus heb ik de meneer van de outdoorwinkel ook nog even gevraagd naar een fluitje dat "een ongelooflijke teringherrie maakt, zodat ik in het bos nog gehoord wordt". Het resultaat is een klein zwart dingetje dat 115 decibel weet voort te brengen. Ga hem dus vrijdag aan het bad even uitproberen en dan mag hij mee op kamp.
Kampkriebels zijn heerlijk, zeker als je dan ook nog een paar kadootjes voor jezelf kunt kopen. En zeker als ze ook na een kamp nog te gebruiken zijn. En nu weer druk aan de slag met de voorbereidingen. Heb nog een aantal telefoontjes te doen en ik wil ook eigenlijk wel een keer mijn deelnemerslijsten hebben. Vind het wel prettig als ik weet wat er dit jaar aan deelnemers meegaat.
5 reacties
Mijn ouders pc-monster
8 jul - mark
Vandaag was ik dus bij mijn ouders, aangezien ik de komende paar weken druk ben met de 4-daagse en een aantal kampen zie ik ze een tijdje niet, en ik wilde ze toch nog wel even spreken. Toen ik afgelopen week belde of dat uit kwam, kreeg ik meteen een wedervraag of ik niet meteen 'even' de computer kon nakijken. Even ter informatie, mijn moeder weet het Patiance-icoontje te vinden, mijn vader gebruikt alleen Word en Excell, en mijn zusjes... Tja, die zijn een geval apart, afgezien van de verslagen voor school, downloaden ze de meest vage zooi op de computer, die dat niet heel erg leuk vind en daardoor ook wat minder soepel gaat werken.
Ben vanmiddag om 12 uur begonnen. Aangezien de pII 333, nog maar 32 MB Ram had, wilde ik dat eerst een beetje opfokken. Dat heb ik geweten. 6 rondjes rond het dorp, aangezien alles opgebroken was, 2 plaatselijke computerboeren van binnen gezien, en er ook 3 keer geweest. Wat bleek, het moederbord pakte een bepaald soort geheugen niet. Maar om 14:00 uur zat dat erin en werkte. Tijd om de boel plat te gooien. Een goeie ouwe "format c:" doet wonderen. En binnen 5 minuten was het hele zaakje verdwenen en kon de wederopbouw beginnen. Lang leve windows! Na ongeveer 50 keer cdtjes gewisseld te hebben (om van 'opnieuw opstarten' nog maar te zwijgen) en 3 uur verder deed bijna alles het weer. En neem van mij aan dat is op mijn ouders pc snel. Het enige wat nog moest gebeuren was de modem werkend te krijgen en het internetaccountje weer aanmaken. Leuk, zo gebeurt denkje. Het was inmiddels 17:00 uur. Nadat ik de pc-kast 3 keer uit elkaar had geschroeft, herkende dat ding eindelijk de modem weer. Maar toen moest het stuurprogramma nog gevonden worden. Uiteraard deed de installatie cd het niet, maar na 1,5 uur werk was de modem dan toch geïnstalleerd. Het enige wat nog restte was het internet-accountje. Inmiddels was mijn papa weer thuis van zijn werk en vroeg ik hem waar de account-gegevens lagen. Maar helaas de papieren waren zoek. Lang verhaal kort maken. Na lang zoeken, 2 keer van inbelnummer wisselen en nog eens 5 keer opnieuw aanmelden deed alles net weer, het was inmiddels 21 uur en om 21:38 had ik weer de trein richting mijn eigen kamer.
3 reacties
Neefje
8 jul - mark
Ik heb een neefje, nou ja, neef, hij is inmiddels 16, waar ik al sinds jaar en dag een grotere broer voor ben. Harstikke leuk jong en flink aan het puberen. Nou was ik een paar weken geleden bij mijn ouders en toen kreeg ik te horen dat meneer in het ziekehuis had gelegen. Waarom, omdat meneer teveel gezopen had. En niet zo'n klein beetje ook. Jongen van 16 met 1,85 promille alcohol in zijn bloed. Ruim een half uur aan een infuus met een zoutoplossing gelegen en een flink gat in zn hersenen gezopen.
Vandaag was ik wederom eens bij mijn ouders en moest ik eventjes langs mijn neefje en zijn ouders op, om een tondeuse op te halen. Ik kom binnen gelopen, zit daar, midden in de kamer, meneer met een enorme lading Lego om zich heen. 16, flink willen drinken, maar stiekem nog wel met Lego spelen.
1 reactie
Stilte
8 jul - mark
En wederom is het even stil op het log. Ik had me gisteren voorgenomen om even een ongelooflijk ciynisch stukje te gaan schrijven over het personeelsfeestje van gister. Maar heb dat helaas voor me uitgeschoven naar ooit. Liesette is vertrokken naar warmere oorden om de mannen aldaar te achtervolgen. Juut is naar alle waarschijnlijkheid druk aan het werk. Rogier zit met zn hoofd in de hypotheken. En ik heb helaas even totaal niets te melden. Vergeef ons voor onze stilte.
2 reacties
Laatste beetje Game achter me
6 jul - liesette
Onverwacht ff naar Malden gescheurd. Zwarte koffie, peukjes, goede muziek en mooie gesprekken. Over single sores en andere rare dingen die je soms zomaar overkomen. Mark laat zich van een van zijn beste kanten zien; matrasje op de vloer en massage. Een heerlijke massage! Het laatste restje stress wordt weggekneed. Daarna felderkraus. Wat: een soort stretchen, rekken, trekken en duwen aan alle ledematen.Erg humor, krijg om de minuut te horen dat ik me moet ONTSPANNEN! terwijl ik me in een soort lappenpop voel veranderen. Als hij tegen me voet tikt beweegt mijn hoofd mee. Per zweetdruppel bij Mark voel ik me ontspannener worden. Ik laat definitief allle game troep wegslijpen uit mijn lichaam en ben klaar om te vertrekken; naar dromenland en naar La France. Sommigen vrienden zijn onbetaalbaar!
3 reacties
Stom
5 jul - mark
Vrijgezellig zijn, is soms best stom. Vaag, verwarrend, vager, stomst. Ja ik geniet van mijn huidige leven. Vind het heerlijk om m'n eigen dingen te kunnen doen, zonder me ergens zorgen om te maken. Maar soms is het gewoon stom. Twijfel of je überhaubt ooit nog een vriendin krijgt. Twijfel wie wat van je denkt. Twijfel wie jou nou echt leuk vindt. En dan de twijfel wat jij van die persoon vindt. En stel dat er 2 mensen zijn die je wel leuk vind. Wat dan? Twijfel over alles. En dan nog, weet je wel zeker dat je weer een vriendin wilt? De maatschappij verwacht het wel van je. En natuurlijk is een relatie hartstikke mooi en leuk enzo. Maar als je ook van je huidige leven geniet, waarom zou je daar dan verandering in brengen? Vrijgezellig zijn, brengt soms veels teveel vragen en twijfels met zich mee. Maar waarschijnlijk is dat met een relatie net zo. Maar nu vind ik even alles stom. En vaag en verwarrend en vager en stomst.
6 reacties
Alweer toeval
5 jul - mark
Treinreizen zijn bij mij eigenlijk altijd erg gezellig. Gebeuren altijd rare dingen en kom veels te vaak leuke mensen tegen. Zo heb ik een aantal donderdagen tijdens mijn treinreis naar Tilburg met een jongedame meegereisd. en haaden we eigenlijk elke keer wel een gezellig gesprek. Zij bleek aan de zelfde universiteit te werken als dat ik studeer en had ook een workshopje T'ai Chi gedaan, dus gespreksstof zat.
Gebeurde er vandaag iets vreemds. Ik was zoals iedere vijdag oderweg naar mn werk, komt de dame in kwestie ineens uit het winkelcentrum lopen. Na een begroeting en 2 waar-ken-ik-je-ook-alweer-van-gezichten eventjes zitten kletsen. Nu blijkt ze dus 3 dagen geleden naast me een huis te hebben gekocht met haar partner, 3 huizen verder. Wel grappig om je nieuwe buren onbewust al te kennen.
5 reacties
Studie
4 jul - mark
Fijn. En hoe zit het dan met alle hoogopgeleide asielzoekers, die graag willen werken, maar verplicht hun studie (semi)opnieuw moeten doen om hun bereop hier uit te mogen oefenen?
3 reacties
Dreuzel
3 jul - judith
Graag wil ik jullie laten kennismaken met mijn allernieuwste vriendinnetje. Ze is nu bijna zeven weken oud en heet Dreuzel. Foto volgt snel. Ze is heel klein, heel lief en heeeel ondeugend. Vooral blote voeten zijn niet veilig voor haar scherpe nageltjes. Haar hobby's zijn: eten, drinken, spinnen, T pesten, slapen (is ze heel goed in), niet-slapen als ik wel slaap en spelen. Ze is spierwit, met een zwarte staart! Blauwe ogen en twee supergrappige vlekjes op haar rug en kop.
1 reactie
Statistiek
3 jul - judith
AAAAAAAAAARRRRRRRRRRRRRRRRRGGGGGGGGGHHHHHH!!!
Zo denk ik over statistiek. Heb het tentamen achter de rug... Denk je er vanaf te zijn. Mooi NIET dus. Ben mijn onderzoeksresultaten aan het verwerken in SPSS. Ik word helemaal gek....
(********)
Ik ga lekker Wimbeldon kijken: ja lieve mensen: Juutje heeft eindelijk een sport gevonden waar ze naar wil kijken ;-)) Misschien zelfs wel doen zelf....
Pino, gefeliciteerd! Ik ben heel blij voor je. En ook voor A natuurlijk. Al moet zij dan wel met jou in een huis wonen. .......
Mark: ik schaam me diep: ik ga het zeer zeker nog goedmaken met je.
2 reacties
De laatste dag
3 jul - liesette
Drie lange weken liggen bijna achter me. Mijn identiteit als Algemeen Directeur kan ik bijna van me afschudden. Straks eindelijk bijslapen en niet meer om zeven uur naast mijn bed staan. Ja, straks, over een tijdje, kan ik vast terugkijken op geslaagde weken. Nu nog niet. Nu nog ff hard werken aan het eindrapport en vanavond het gezeik van de RvC en de OR aanhoren. Nog even!
1 reactie
Ochtend
3 jul - mark
De wereld komt weer tot leven. Auto's beginnen weer te rijden. Wekkers gaan weer af en maken hun eigenaren wakker. Vogeltjes gaan weer fluiten. Zon begint een beetje tegen de horizon aan te duwen. Krantenbezorg(st)er stapt weer op de fiets voor de dagelijkse ronde. Mensen komen weer in beweging.
---
Kijkend naar boven zie ik mijn plafond. Mijn plafond was wit. Is nu iets minder wit. Is al lang niet meer geschilderd. Mijn ogen zijn open. Mijn oren ook. De muziek uit de radio klinkt erg mooi. Ik ben wakker. Nog steeds. Ik kan niet slapen. Nog steeds niet.
reacties
Vroeger
oktober 2006
september 2006
augustus 2006
juli 2006
november 2005
oktober 2005
september 2005
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004
juli 2004
juni 2004
mei 2004
april 2004
maart 2004
februari 2004
januari 2004
december 2003
november 2003
oktober 2003
september 2003
augustus 2003
juli 2003
juni 2003
mei 2003
april 2003
maart 2003
februari 2003
? 0
page2
Nog TIEN dagen tot de nieuwe Nicci French!
liesette | 2 reacties
De kop is er af
De eerste dag van de 4-daagse. Morgen, nu dadelijk gaan ze lopen. Ik ben net een halfuurtje thuis. Iedereen heeft zijn/haar avondeten gehad. Het ontbijt staat zo goed als klaar, de lunchpakketten zijn gesmeerd. Nog maar 5 dagen te gaan, en 6 voor mijn andere collega's. Ik ben zondag weg.
mark | reacties
Het is donker, op mijn buro staat een lampje en mjin beeldscherm geeft licht. Het raam staat open. Muggen komen op licht af. Conclusie, grom...
mark | 4 reacties
Doet me denken aan een ongelukje toen ik 8 was en de buurman de dag ervoor schrikdraad rond een wei had aangelegd en een buurjongetje en ik toch even.... nou ja, verzin maar
mark | reacties
bijkomend voordeel is wel dat ik dan eindelijk een breedband verbinding neem :)
rogier | 1 reactie
Kijk daar is die leuke badmeester weer..
..riepen twee meisjes van 9 tegen hun begeleidster, een jonge dame van begin 20 (gok ik), die meteen een rood hoofd kreeg. Kon er wel om lachen..
mark | 1 reactie
uit
mark | reacties
