hoe verdrietig kun je zijn?
29 nov - Judith
Ik heb vandaag een klein meisje gezien. Ze sloeg haar armen om me heen en zei: 'waarom heb ik au?' Dat meisje is vier jaar oud en heeft al veel te veel meegemaakt. Het blijkt dat zij voor de rest van haar leven getekend zal zijn. Getekend door degene die haar gemaakt heeft die het zaadje in haar mamma geplant heeft. Dat kleine meisje is bang en heel erg eenzaam. Ik weet niet hoe ik haar en haar mamma kan helpen. Haar mamma is namelijk nog veel bozer en banger en eenzamer. Ik kan hier absoluut niet mee omgaan. Ik wil zo graag wat doen voor dit meisje. Dit lieve mooie meisje dat veel te vroeg in aanraking is gekomen met volwassen zaken. Hoe kan iemand een onschuldig kind zo besmetten? Hoe kan iemand zijn kind zo besmetten? Hoe kan iemand dit op zijn geweten hebben? HOE???
Wat ben ik boos. Wat ben ik verdrietig en wat voel ik mij machteloos. Wat kunnen mensen toch beesten zijn. Om gvd van te kotsen. en ja, van dit verhaal ben ik letterlijk en figuurlijk over mijn nek gegaan. Ik wou dat ik mijn kop in het zand kon steken. Maar dat gaat niet. Ik weet te veel om het van me af te zetten. Ik kan dit niet van me af zetten.
1 ding weet ik zeker: hij moet achter slot en grendel en mijn kleine vriendinnetje moet hulp krijgen... liever vandaag dan morgen.
5 reacties
Nichtje
27 nov - Liesett
Sinds lange tijd ben ik weer eens een heel weekend in A., om me lekker te laten verwennen door mijn ouders. Maar helaas; mijn timing is beroerd. Mijn zus is namelijk op vakantie en heeft haar dochter bij mijn ouders ondergebracht. Met een mengeling van verbazing en afschuw (en jaloezie natuurlijk!) aanschouw ik hoe mijn ouders reageren op hun kleinkind. Toen ze gisteravond iets wou vertellen aan tafel bogen mijn ouders zich in volle aandacht naar haar toe, alsof het in afwachting was van iets groots, dat ze zou vertellen dat ze een bijzondere ontdekking had gedaan ofzo. Maar nee, ze moest plassen.
Ach, ik vermaak me prima dit weekend. En ik vind mijn nichtje ook heel leuk, alleen mijn ouders lijken even van een andere planeet te komen...
Update: Kom ik na een dagje winkelen uitgeblust thuis, is het andere nichtje er ook...Wat een feest! :-( Morgen de eerste trein naar huis dus!!
2 reacties
Neuri?n
27 nov - Mark
We hadden in heerlijk ustig avondje met zijn twee?n gewerkt. Mijn collega is een lieve vrouw en een typisch moeder figuur. Echt een schat van een mens.
Op het eind van de avond hadden we tesamen het caf? schoongemaakt. We hadden afgesproken dat ik als laatste de kassa op zou maken en zij onderwijl nog wat kleine laatste dingen zou doen. En terwijl ik rustig het geld aan het tellen was, liep ze zacht neuri?nd telkens achter me langs. Dan met een poetsdoek en emmertje water dat opgeruimd werd, danweer met een paar plantjes voor op de tafel, allemaal kleine dingetjes.
Normaal zou me dat niet opvallen. Maar omdat ze zo zacht neuriede, kon ik het niet helpen dat ik een glimlach op mijn gezicht kreeg, ontspande en ergens een warm gevoel van vertrouwdheid kreeg. Maar waarom? Geen idee.
reacties
De router
22 nov - Mark
Vriendje van huisgenote komt thuis
Vriendje van huisgenote heeft zijn laptop bij zich
Vriendje van huisgenote wil op internet
Vriendje van huisgenote rukt een netwerkkabel uit de router
Vriendje van huisgenote rukt huisgenoot van huisgenote daardoor van internet af
Huisgenoot van huisgenote legt vriendje van huisgenote even uit wat de lampjes op de router betekenen
Vriendje van huisgenote van huisgenoot van huisgenote zitten beiden weer vreedzaam op internet
7 reacties
Mexico
20 nov - Rogier
Jullie denken zeker met z?n allen dat de zooi hier gesloten is! Nou: Niet dus! Ik heb namelijk een aantal mensen beloofd om de Mexicaanse Avonturen te verslaan, en dat doen ik dan ook. Het helpt ook dat je hier ongeveer elke vijftien meter een internetcafe hebt ;) . Wel met gekke toetsenborden natuurlijk, maar dat maakt het lekker buitenlands.
In ieder geval: Gisteravond laat aangekomen in Cancun. Uurtje of twee ?s nachts NL-tijd. Heel wierd om dan twee uur later nog een biertje te gaan drinken: Ben ik nou wakker???? (cool zeg?? Mexicaanse uitroeptekens!)
Cancun is wat het is: Een grote aaneenschakeling van hotels, veel stranden en veel "inca-dingen". Daar klopt geen flikker van, het is allemaal uit de grond gestampt. Tegelijk is het wel heerlijk om aan een strand naast een heeeel erg blauwe zee te liggen! Morgen gaan we op weg, dus dan is er tijd genoeg om wat echte cultuur te snuiven.
Wat hier meteen opvalt is dat het wel lijkt of de melkert-baan hier is uitgevonden. Overal staan mensen in officieel uitziende pakken, die officieel kijken. Meestal ook in groepjes. Ze doen alleen niets. of weinig. Het restaurant waar we gister waren, had acht man personeel lopen ofzo. Op tien gasten. De meesten staan gewoon ergens. officieel te kijken. maar ja. ?Houdt ze van de straat he!
update: snel, maar weet ik veel echt niet wanneer! Ik ben nog een tortilla eten :)
reacties
Mark's Wijze Lessen
11 nov - Mark
Doe 's nachts altijd de lamp op de overloop aan. Ook al weet je de weg blindelings. Het kan namelijk gebeuren dat een huisgenoot een deur sluit, waarvan je verwacht dat die, zoals altijd, open staat.
Scheelt je namelijk weer een ontmoeting met dichte douchedeur. En ervaring leert dat de deur in zo'n geval wint.
4 reacties
Foto
10 nov - Rogier
Nog even leren stilhouden, en ik word een ?chte fotograaf!
[[popup:trein.jpg:(thumbnail)::0]]
6 reacties
Vroeger toen we klein waren keken we altijd samen naar Zwelgje
7 nov - Liesett
Verbaasd was ik toen E. gister plotseling zich aan de andere kant van de telefoonlijn bevond. Een stem waarbij meteen allerlei herinneringen zich opdringen. We waren ooit dikke vriendinnen. Heel lang geleden. Samen met twee andere vormden we een aparte vriendenclub. Niet dat wij elkaar ooit hebben uitgekozen. Al onze ouders zijn al heel lang vrienden, waardoor we samen opgroeiden. Omdat we ons allemaal altijd verspreid over het land bevonden zagen we elkaar niet regelmatig, maar toch wel een aantal keer per jaar. De laatste jaren was het contact minimaal. We waren alle vier altijd al heel verschillend en dat werd alleen maar sterker naarmate we ouder werden.
Maar om de een of andere reden heb ik ze nu alledrie weer eens gesproken, en dat binnen ??n maand. In ons huidige leven delen we weining, maar omdat we elkaar zo goed kennen gaan gesprekken meteen de diepte in. Over keuzes, zingeving, onze ouders. De herinneringen die wij delen zijn bijzonder. Maar toch voel ik geen grote vreugde dat het contact weer een beetje hersteld is. Ik weet niet zo goed waarom. Misschien omdat er van de vele beloften waarschijnlijk weer weinig terecht komt. Ieder heeft afzonderlijk beloofd te komen op 1 januari, op de nieuwjaarsborrel bij mijn ouders. Om de aloude traditie van nieuwsjaarsrolletjes en champagne nieuw leven in te blazen. Ik ben benieuwd of ze er allemaal zullen zijn....
1 reactie
Ik snap het niet
5 nov - Liesett
Het is zo irritant als je niet kan slapen terwijl je lichaam snakt naar een stukje rust. Doordat dat stomme hoofd zich er maar niet bij wil neerleggen. TV kijken, lezen, schaapjes tellen. Niets helpt. Vaak helpt wel een warme rug om tegen te liggen, maar die er net nu niet. Onaf gedane zaken spoken door mijn hoofd, tegelijkertijd met de wereldpolitiek en stagegedoe.
Ik kom steeds weer dezelfde vragen tegen waar ik nu geen antwoord op kan vinden. Misschien snapt iemand dit wel: Waarom vind vrijwel elke Europeaan, in ieder geval Nederlander, Bush een enorme idioot, maar is hij door meer dan de helft van het Amerikaanse volk opnieuw gekozen als hun president?? Welke aspecten in onze cultuur verschillen zodanig dat wij zo’n andere zienswijze hebben dan de Amerikanen?
1 reactie
Onderbuikgevoel
4 nov - Mark
We zitten weer 4 jaar met hem opgescheept. Ieder zijn mening daarover, ik ben er niet blij mee.
Maar met dit gegeven in mijn achterhoofd kreeg ik ineens een erg naar gevoel in mijn onderbuik toen ik dit filmpje (3mb), tijdens een rondje doelloos surfen, tegen kwam.
reacties
Noemen
3 nov - Liesett
Ik wil het tot even noemen. In alle ontzetting over de dood van Van Gogh en de tumult van de Amerikaanse verkiezingen is nog een held overleden. Gerrie Kneteman. Hij verdient het om niet vergeten te worden!
4 reacties
Vreemd
3 nov - Liesett
Een beetje onthutst ben ik wel over alle ontwikkelingen van de afgelopen dagen. Net als velen was de dood van Van Gogh een soort vreemde deja-vu met de dood op Fortuijn. Ik weet nog dat ik bij het nieuws van de dood van Fortuijn meteen hoopte dat de moord niet was gepleegd door een allochtoon. Nu is dat dus wel het geval. Gaat dat tot rellen leiden, tot raciale spanningen? Ik weet het niet. Bij Fortuijn was het natuurlijk ook ??n gek die tot afschruwelijke dingen tot staat bleek. En nu is het ook ??n gek die dit op zijn geweten heeft. Hij is alleen half Marokkaans. Maakt dat verschil? Ik weet het niet. Ik hoop alleen dat het tot een harde dialoog komt en niet tot geweld.
3 reacties
2 nov - Mark
Ik hoor pianomuziek in huis. Zet mijn kamerdeur op een kier. Het is een huisgenote die de cd van Amelie op heeft staan.
Pink :'(
Die Reiki behandeling van gisteren heeft toch wat losgemaakt.
reacties
Vroeger
oktober 2006
september 2006
augustus 2006
juli 2006
november 2005
oktober 2005
september 2005
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004
juli 2004
juni 2004
mei 2004
april 2004
maart 2004
februari 2004
januari 2004
december 2003
november 2003
oktober 2003
september 2003
augustus 2003
juli 2003
juni 2003
mei 2003
april 2003
maart 2003
februari 2003
? 0
page2
Het meest gebruikte woord in het nieuws: ONDERGEDOKEN. Kan dit misschien een beetje genuanceerd worden? Sommigen mensen duiken misschien inderdaad onder, maar zoals net op het nieuws: een Iraakse man die uitgescholden werd door zijn buurvrouw is misschien alleen aan het logeren bij vrienden.
Liesett | reacties
Stage
Vandaag mijn laatste 'eerste' gesprek voor een stage! Zou ik daarna eindelijk weten waar ik terecht wil??
Liesett | 2 reacties
