5 augustus 2003
Met sommige mensen heb je dat. Mooie gesprekken over de maatschappij. Over wereldse ontwikkelingen waarvan jijzelf deel uitmaakt. Omdat zij een van de weinige mede singles is monden gesprekken regelmatig uit op mannen. Wat maakt een man aantrekkelijk en waarom vinden we allebei een ander soort man aantrekkelijk? Maar al te vaak komen we tot de conclusie dat het nog steeds oeroude krachten zijn die ons aan een man binden. Een beschermende factor, status, kracht, een bepaald soort degelijkheid zijn een aantal dingen die wij blijkbaar zoeken in een potentiële man. Dat zijn bindende factoren, maar waarom is het dat we dan op zulke verschillende mannen vallen? In aantrekkende tegenpolen geloof ik niet meer, dat heeft mijn geschiedenis wel uitgewezen. Maar wat is het dan wel, wat is die X-factor dat ik in een opslag kan zeggen of een man aantrekkelijk is of niet? (ook zo iets vreemd, het is namelijk niet alleen uiterlijk waarop je dat bepaalt, maar ook op zo iets aangrijpbaars als uitstraling) Op deze, voorlopig, onbeantwoorde vraag kan ik voorlopig het onbevredigende antwoord geven dat de Survival of the fittest bepaalt. Iemand die sterker is dan jou. Die je aankan, waarover je niet heenwalst, die je intrigeert, de grenzen verlegt, op wie je kan bouwen. Een onbevredigend antwoord, ik weet het. En misschien ook wel erg niet-feministisch.
Geen reacties.
Reacties zijn gesloten.
