16 januari 2004
Vandaag is ze vertrokken.
Emigreren heet dat met een duur woord.
Eén van mijn beste vriendinnen.
Ik ga haar missen.
Ik heb haar nog uitgezwaaid op Schiphol, een koud en stom gebouw.
Nog een laatste kop koffie met haar gedronken, in een vies en duur koffie en broodjes-ding.
Alleen in de trein heen, maar vooral terug was een ramp.
Ik was mijn hoed vergeten, dus ik had niets om over mijn ogen te trekken.
En je mag niet meer roken in de trein, net op het moment dat ik dat eigenlijk zou willen.
Nu ben ik alleen thuis.
Soms kan een mens zich erg eenzaam voelen.
kim kruimel — 16 januari 2004
maar heel erg lief dat je er was voor haar!
Keevie & Ik — 16 januari 2004
Ik hou sowieso niet van Schiphol, uitzwaaien is het ergste dat er is, en het gevoel van eenzaamheid kan dan al heel sterk zijn, laat staan als je dan ook echt alleen weer naar huis moet... Sterkte er mee
Carolien — 16 januari 2004
Nare plek Schiphol. Ga je naar haar toe?
Marleen — 16 januari 2004
Vooral het alleen thuis komen is dan erg...
R@lf — 17 januari 2004
Hou ook niet van afscheid nemen.. is gewoon een raar iets. Zou afgeschaft moeten worden! Maar.. ga je haar nog bezoeken? Dat is wel weer leuk.
Erwin — 17 januari 2004
Ja, dan kan die Borsato nog zo vaak roepen dat afscheid nemen niet bestaat.
Orangez — 17 januari 2004
Van de zomer misschien een ticket boeken?! Afscheid is altijd moeiljk...
Memorabele — 17 januari 2004
Hou je taai.
karin — 17 januari 2004
He bah! :-(
Reacties zijn gesloten.
