28 juli 2003
Een week om na te denken over je eigen sterfelijkheid geeft helderheid. De tastbare mogelijkheid dat de dood me misschien op de hielen zit roept essentiële vragen op. Antwoorden die na vele uren worden beantwoord maar tegelijkertijd meer vragen oproepen. Maar ook veel Eureka! momenten, waar de kern zich ontwaarde aan de duisternis. Het inzicht dat ik de weinige principes waarna ik ooit leefde en waaraan ik mijzelf plechtige trouw aan heb verleend uit het oog was verloren na een dramatische liefde, of misschien al wel veel eerder . (Principes zijn interessante verschijnselen, hè M?! ;-)) Feit is dat ze zich weer genesteld hebben in mij, en het voelt als een ontwaking. Ik weet weer waarom ik leef, dat is al heel wat waard.
Mark — 28 juli 2003
Zo te lezen een mooie middag gehad. En nee, soms zijn principes heel erg irritant
Reacties zijn gesloten.
