30 juli 2003
We zijn nu zo'n 14 maanden uit elkaar, tot grote opluchting van ons beiden. Ondanks dat willen we op de hoogte blijven van elkaar en zien of bellen we elkaar regelmatig. Spreken we af in de stad voor een biertje, om het risico te vermijden dat we 'fysieke herinneringen' op gaan halen. Hoewel we ooit alles tegen elkaar vertelde, blijven we nu steken in een oppervlakkige uitwisseling van informatie. Jij wil niets weten over mijn 'mannen' en jij hebt niets te vertellen over jouw 'vrouwen'. Nadat we elkaar op de hoogte hebben gesteld van de belangrijkste gebeurtenissen van afgelopen maanden, gaan we of uit elkaar of herinneringen op halen over vroeger. (wat een eng woord als je dat in je eigen context gebruikt)
Elk gesprek volgt dit zelfde stramien en ik vind het niet erg. Ik heb geleerd dat dit alles is wat we elkaar nog te bieden hebben en het is goed zo. Het gaat je goed, W.
Geen reacties.
Reacties zijn gesloten.