30 september 2004
Gewerkt heb ik, heel veel gewerkt en daarom ben ik moe, erg moe. Als ik moe ben dan schrijf ik niet veel op het log blijkt, sorry daarvoor.
Als ik moe ben dan scheer ik me ook niet. Als u zich afvraagt waarom, dan is het antwoord simpel, ik weiger met een brak slaperig hoofd een mes op mijn gezicht te zetten.
Gelukkig is dit in mijn geval niet zo erg. Ik hoef me niet al te vaak te scheren, één keer in de 2 of 3 dagen is voldoende. Het groeit niet zo hard, de helft is blond en zoals de kapper zei, tijdens een mislukt 'bakkebaard'-project: "..een niet al te hoge dekkingsgraad."
Maar vandaag, na anderhalve week, zat er toch echt een flinke laag haar op mijn gezicht en dat moest er toch echt vanaf. Dus na een extra bak koffie, de kwast maar gepakt en mijn gezicht ingesmeerd met de alom bekende Bartex. Vervolgens het scheermesje gepakt en aan het werk gegaan.
Helaas bleek dat ik, wegens gebrek aan overmatige baardhaargroei, een stukje ervaring miste in het scheren van véél baardhaar. Namelijk dat een gebruikt mesje wat botter is dan een nieuw mesje en dat dit bij wat zwaarder werk nog sneller bot wordt.
Alleen door een combinatie van moeheid en (stront)eigenwijsheid kwam ik hier pas na het scheren en een achtereenvolgende douchebeurt achter.
Op het moment dat ik de spiegel van wat overtollig vocht bevrijdde en mezelf weer kon zien, bleek namelijk dat mijn rechter gezichtshelft toch duidelijk gladder was geschoren dan mijn linker gezichtshelft. Met andere woorden, ik kon weer opnieuw beginnen.
Sebassem — 1 oktober 2004
Welkom bij de baardaapclup!
Reacties zijn gesloten.
