28 mei 2004
Ik was om 11 uur klaar met werken en liep onder het genot van een muziekje richting huis. De aanwezige gedachten over mogelijke logstukjes schoten door mijn hoofd, en stonden te popelen om gedigitaliseerd te worden.
Helaas ging toen mijn telefoon af. Waarom ik niet reageerde op haar enthousiaste zwaaien? Ik draaide me om en in het licht van een, door bomen verdekte, lantaarnpaal stond een goede vriendin te zwaaien.
Om een lang verhaal kort te maken, we hebben heerlijk bijgekletst. Drie potten thee geleegd, misschien vier. Nog meer bijgekletst en na lang zwoegen, toch de moed gevonden om op te staan en naar huis te lopen.
Helaas voor u geen veelvoud aan nieuwe schrijfsels, het wordt namelijk alweer bijna licht.
karin — 28 mei 2004
Ach ja, moet kunnen!
R@lf — 28 mei 2004
Dat soort dingen zijn veel leuker en belangrijker dan loggen! Makkelijk zat!
Reacties zijn gesloten.
