8 april 2004
Mijn tandvlees begint langzaam slijtagesporen te vertonen. Scharrels zijn waanzinnig leuk, maar door het feit dat we allebei nachtbrakers zijn geven de rode cijfers van de wekker vrijwel elke nacht 5 uur weer. Terwijl overdag het leven weinig veranderd is sinds de komst van S. Dit betekent dat ik ’s ochtends gewoon op tijd er uit moet en 11 uur aanvoelt als midden in de nacht. Het stomme is dat ik me dan de hele dag moe voel, maar ’s avonds weer tot leven kom. Om vervolgens weer te gaan slapen als de vogeltjes beginnen met zingen. Overdag droom ik van vakanties. Escape from reality. Mijn lichaam protesteert onder de aftakeling; de overload aan caffeine laat mijn maag redelijk steigeren. Nog een paar dagen knallen. Morgen twee squashwedstrijden, zaterdag naar thuis-thuis voor een ouderwetse paasbrunch en dan dinsdag de laaste sloopdag. Twee opdrachten inleveren en dan. Dan mag ik heeeeel laaaaannngggg SLAPEN.
meta — 8 april 2004
kom maar eens bij me langs voor een sessie cognitieve gedragstherapie!
S @ meta — 8 april 2004
Dat is zeker enorm slaapverwekkend! ? :)
3ne — 8 april 2004
er zit maar een ding op: prioriteren!! Succes!!
Meta@S — 9 april 2004
Misschien is slaapdeprivatie wel de beste optie voor Lieset. Of gewoon een lobectomie, ;))
Mark — 9 april 2004
Gewoon een poging vinden om eens een keertje echt bij te slapen? Of is dat te makkelijk verwoord?
Reacties zijn gesloten.
