5 februari 2004
Afgelopen zondag heb ik een knopje omgezet in mijn hoofd. sindsdien heb ik niet meer gerookt. Dat mijn ouders na 35 jaar gerookt te hebben nu stoppen, helpt wel mee hoor. Ik was afgelopen weekend op bezoek bij mijn ouders: zij stoppen, zusje gestopt en haar vriend ook... Ik kreeg dezelfde gedachte als Liesette... dadelijk blijf ik alleen over; eenzaam rokend. Ik weet niet of ik het voor altijd volhoud. (paar biertjes in de kroeg met Liesette wordt heel gevaarlijk....).
Maar voor nu is het helemaal niet heel erg moeilijk. Natuurlijk heb ik mijn 'momenten'... Die kop koffie s 'ochtends .. (daar hoorde nu eenmaal een peukkie bij..)
Nu, na een dag of vier begin ik wel verbetering te voelen: ik heb meer lucht, mijn kleren stinken niet meer, mijn huis stinkt niet meer, ik voel me rustiger, actiever en fitter. Toch; het monstertje blijft roepen.... zo af en toe...
liesett — 5 februari 2004
Hou vol!! Ik ben trots op je! Ik denk alleen dat we voorlopig maar ff niet de kroeg in moeten gaan....Wel zo verstandig, maar niet echt gezellig!
Mark — 5 februari 2004
Laat dat monstertje maar lekker roepen. Gewoon niet naar luisteren. En mocht je het echt niet volhouden. Spring in de trein naar Nijmegen. Dan geef hou ik je er wel vanaf. Plus dat je in de trein toch niet mag roken.
Carolien — 5 februari 2004
GO!
Neneh — 6 februari 2004
Hou vol!
Reacties zijn gesloten.
