6 november 2003
Ik kreeg een paar weken terug van een goede kennis te horen, dat hij voor 2 jaar naar Honduras vertrok. Ik was erg blij voor hem, want we hadden het er al een aantal keer over gehad, en dat was echt iets wat hij graag wilde. Dus toen ik hem belde, stond ik ook niet van het nieuws te kijken.
Vanmiddag kreeg ik een telefoontje van een goede vriendin van mij. Ik had haar al een tijd niet meer gesproken en gezien, maar soms gebeurd dat in een vriendschap. Is soms ook even nodig, ook als dit laatste niet het geval is, goede vrienden blijven goede vrienden ook als je mekaar een aantal maanden niet gezien hebt. Maar goed ik was blij verrast dat ik haar weer aan de telefoon had. Gezellig zitten kletsen en de reden van het telefoontje was ook helemaal geweldig. "Mark, ik ga naar Zweden verhuizen!"
Ik ben ontzettend blij voor haar, ze heeeft er hele goede redenen voor, en vind het echt helemaal geweldig voor haar. Maar het is wel even een gat waar je invalt. Ik vind het vaak echt fantastisch als mensen een grote reis gaan maken of in het buitenland gaan werken, beetje jaloers soms ook, (maar mijn tijd komt vast nog). En ik ben dan ook heel erg blij voor die personen.
En toch, ik moet nu gaan leven met het idee dat een erg goede vriendin over 2 maanden in Zweden zit. Dat ik over 2 maanden niet meer "even op bezoek kan", of in een impulzieve aktie de trein pak en haar opzoek. Als een van ons in een dipje zit, kan de ander niet meer meteen langskomen.
L., ik ga je nu al missen, maar ik ben wel heel blij voor je.
nathalie — 6 november 2003
Zorg dat ze internet heeft daar!!!
Marleen — 6 november 2003
Ik ken het gevoel, van vroeger maar ook van nu: mijn zusje vertrekt over 2 maanden voor een half jaar naar Zuid-Afrika...
Rogier — 6 november 2003
eeeuhhmm... L. uit E. ??
Liesett — 6 november 2003
Je hebt er wel weer een paar vakantieadresjes bij ;-)
Lidy — 7 november 2003
Ja Rogier, L uit E, sorry maar ik kon je nog niet bereiken, ik bel snel, kusjes
Reacties zijn gesloten.
