3 november 2003
Na een paar uurtjes aan het bad te hebben gestaan, kijk je op de klok en ziet dat het bad over een half uurtje voor je gasten gesloten wordt. Je loopt nog een rondje rond het bad, maakt een praatje met een vaste klant, geeft een klein meisje een paar tips over hoe ze door 'het gat' heen moet zwemmen, blijft even staan helpen, en na 2 pogingen zwemt ze keurig door het gat. Meisje blij, papa blij, en nog even goed oefenen, zodat ze komende week aan de badjuffrouw kan laten zien, dat ze nu wel ver genoeg onder water kan zwemmen.
Je loopt verder, ruimt wat kleine dingetjes op, haalt 2 vechtende jongetjes uit elkaar, vraagt vriendelijk aan diezelfde jongens of ze niet willen rennen langs het bad en struint weer verder. Na 3 meter raap je één van de jongens op, die stiekem toch ging rennen. Lacht vriendelijk naar een ander jochie die samen met papa op een vlot speelt. Bedankt een gezin voor hun bezoek aan het zwembad en wenst ze een prettige zondag toe.
Je loopt een machinekamer in en controleerd gauw wat apparaten, om vervolgens deze af te sluiten. Buitengekomen wordt je meteen aangesproken door een klein, heel zielig kijkend, meisje dat haar mama kwijt is. Hand in hand lopen jullie naar mama toe, die in het bubbelbad zit en nemen zwaaiend afscheid. Je loopt rustig richting het diepe bad, alwaar je aangesproken wordt: "Jongen?"
Je overweegt heel even om niet te reageren op de kreet 'jongen', maar beleefd als je bent, draai je je hoofd en kijkt in een brutaal gezicht van een papa. Model dure zakenman die iets te vaak in de sportschool is geweest, niet weet hoe die met de fitness-apparaten overweg moet en daardoor zijn lichaam 'scheef' getrained heeft. De zonnebank-bruine gloed negeer je voor het gemak.
Je vraagt vriendelijk waarmee je de man van dienst kunt zijn. "Nou ik weet dat er dadelijk diploma-zwemmen is en ik wilde graag weten hoe laat je collega's hier zijn?" Je verteld de meneer dat je je collega's over een kleine 20 minuten hier verwacht en informeert tegelijkertijd, of jij hem niet van dienst kunt zijn.
"Nee, want ik wilde je collega vragen, of hij even kan kijken of mijn zoon goed zwemt. Dat kun jij namelijk niet!"
Marleen — 3 november 2003
"Nee meneer, dat zou ik inderdaad niet kunnen. Normaal gesproken wel, maar vanavond zou ik het zo druk hebben met u uitlachen om deze uitspraak dat ik niet goed naar uw zoon zou kunnen kijken" Sommige mensen... :-S
Ðulû — 3 november 2003
Ja inderdaad! Geen aandacht aan schenken. Wel om heel gefrustreerd van te raken.
Marleen — 3 november 2003
Ehm... vanavond moet natuurlijk vanmiddag of vanochtend zijn, ik was nog niet helemaal wakker ;-)
Kim Kruimel — 3 november 2003
Is het heel erg van me dat ik nu de plaatsvervangende neiging krijg om meneer een zetje richting zwembad te geven.
Gooly — 4 november 2003
Ik liet me niet kennen. "Dan zult U nog even geduld moeten hebben meneer" en de gedachte dat ik het prima zou kunnen zien en dat hij door zijn eigen domme eigenwijsheid moet wachten zou mijn zoete wraak zijn.
Gooly — 4 november 2003
Correctie: "Dan zul je nog even geduld moeten hebben" zou mijn antwoord zijn. Iemand die me met 'jongen' aanspreekt, hoef ik niet met U aan te spreken.
Reacties zijn gesloten.
