25 september 2003
Ik mocht vandaag mijn groepje trimzwemmers weer les geven. Ik heb dit aan het begin van het seizoen van een collega overgenomen en het bevalt me uitstekend. Heb een aantal jaar bij mjin oude zwemvereniging trainingen mogen geven en nu eindelijk weer een groep zwemmers begeleiden bevalt uitstekend.
Maar daar wilde ik het eigenlijk niet over hebben. Wat me vandaag eigenlijk opviel, was dat het me verbaasde hoe blij mensen kunnen zijn met een les. Na een aantal keren van conditietraining had ik me vandaag voorgenomen om de dames en 1 heer wat techniek te leren of te verfijnen. Dit o.a. door een aantal oefeningen die ik bij wedstrijdzwemmen gebruikte. Ik heb ze zelf jaren gebruikt en mijn ervaring was dat ik de eerste tijd mijn trainster vervloekte om die oefeningen, vanwege de totale onuitvooerbaarheid. Of eigenlijk gewoon omdat het niet lekker zwom. Ik kwam niet of amper vooruit, of ik had de dag erna ongelooflijk spierpijn door het isoleren van bepaalde spiergroepen. Pas maanden later, of zelfs jaren later, zag ik de nut van die oefeningen omdat mijn techniek inderdaad flink vooruit was gegaan en dat ten goede was gekomen van mijn perstaties en mijn slag.
Maar voor ik nog verder afwijk. Ik had mezelf dus voorgenomen om mijn groep wat techniek te gaan leren. En met een licht gevoel van aarzeling ben ik begonnen. De aarzeling omdat ik de groep nog niet goed ken en ook niet goed wist of ze dit wel konden waarderen. Maar ik heb ze dus een aantal oefeningen laten doen en ook verklaard wat de reden was van deze oefeningen. En naar een moeizame start was ook iedereen bezig met de oefeningen. Dit gepaard met zuchten en steunen, een enkele blik van "wat-moet-ik-hiermee", en een enkele grom. Maar uiteindelijk deed iedereen lief mee. Na een klein halfuurtje afgesloten met een klein spelletje en mijn 45 lesminuten zaten er alweer bijna op. 5 minuutjes uitzwemmen en ondertussen een beetje de les evalueren. Dit evalueren heb ik vanaf het begin af aan gedaan. Deels voor mezelf en deels voor mijn lesgroep om zo de trainingen ook een beetje op hun aan te passen. Ik had me ondertussen voorbereid op een stortvloed van commentaren op de techniekoefeningen. Maar wat bleek zo goed als iedereen vond het geweldig! En wilden het liefst dat we hier elke week aandacht aan gingen besteden. Mensen van middelbare leeftijd die van een jongeman van 23 willen leren. Durven aanvaarden dat hun zwemtechnieken verbeterd mogen worden en hier ook in willen investeren. Dit gelijk aan het begin leuk en interessant vinden, ondanks dat het resultaat pas over langere tijd zichtbaar zal zijn.
"Kinderen blijven je verbazen", dat wist ik al, maar volwassen ook.
Geen reacties.
Reacties zijn gesloten.
