← terug

Het eerste lied dat ’s ochtends op de radio te horen is, zit de hele dag in mijn hoofd. Ik heb voor ieder gevoel, ieder moment, iedere emotie, iedere gebeurtenis wel muziek thuis liggen, en anders zit het wel in mijn hoofd. Ik kan op de meest vage momenten gaan zingen, als het niet hardop is, dan wel wederom in mijn hoofd. Er hoeft maar een woord of een gedachte door mijn hoofd te gaan, dat aangeeft waar ik mee bezig ben, of ik heb er eigenlijk wel meteen een nummer bij, met dat woord of die gedachte erin verwerkt. Wat dat betreft lijkt het leven wel een musical.
Maar betekend dit ook dat ik een musical leef? Gaan er de meest vage dingen gebeuren in mijn leven? Ontmoet ik de liefde van mijn leven? Wordt deze liefde op gruwelijke wijze beëindigd, of leven we tot het einde der tijden zielsgelukkig samen? Gaan er verschillende ‘liefdes’ komen, iedere keer weer totaal anders dan de voorgaande? En kom je dan uiteindelijk bij de ultieme liefde uit? Of ga ik mijn leven slijten als eenling?
Of ben ik al een eenling? Verdwaalt in het leven, of weet ik eigenlijk duidelijk waar ik heen ga? Ga ik oud en wijs worden? Of sterf ik jong en snel? Maak ik mijn leven af, of blijven er allemaal onuitgesproken en onafgemaakte dingen achter? Blijf ik dit leven leiden zoals ik het nu leid? Of gaan er dingen gebeuren die mijn leven volledig op zijn kop zetten? Voor zover dat al niet gebeurt is. En heb ik het doorgehad, of ga ik het ooit doorhebben? Drama? Geluk?
En voor wie zijn de andere rollen in de musical weggelegd? Afgezien van mezelf in mijn eigen rol als mezelf. Wordt het geregistreerd door iemand, of bepaal ik zelf mijn leven? Of bepaal ik alleen de rol, die ik in mijn leven leid?

Blijf ik zoveel vragen houden, of ga ik het ooit allemaal snappen?

Zwever?

Liesett — 10 juni 2003

Wat denk je zelf? Ik geloof dat je ooit de 'keus' hebt gemaakt om D. te verlaten en daarmee een bepaalde levensstijl hebt achtergelaten. Waar je dan wel voor gekozen hebt? Geen idee, dat maakt ook niet zoveel uit als je maar het geloof blijft houden dat het uiteindelijk altijd wel weer goed komt (en soms pas na ontelbare law's of murphy, maar that's life ;-))

Gooly — 10 juni 2003

Gaat dit over D. verlaten? Ik lees er niks over terug, maar nou is wel mijn reactie er door beinvloed. Tja, het leven is een musical (ik heb overigens een pokkepesthekel aan musicals). En zoals in een musical zingt ieder zijn eigen partij. Soms gaat dat even over in een duet (Liesett) en als het duet voorbij is zing je weer alleen. Maar waar het om gaat is, uiteindelijk zingt ieder voor zichzelf, en ik denk dat dit de enige goeie manier is. Hoe kun je voor een ander zingen als je al niet voor jezelf wilt zingen? Zo, en nou stop ik ermee, ik moet nog een jesus christ superstar video verbranden.

Mark — 11 juni 2003

Jij ketter. O.k Joop vd Ende zuigt, maar Jezus Christ Superstar, Hair, Rocky Horror Picture Show en Cats en Moulin Rouge zijn geweldig.

Liesett — 11 juni 2003

Alleen die foto.....;-(

Mark — 12 juni 2003

Wat is er mis met die foto. Judas die vol leed en overgave is. Geweldige rol lijkt me het trouwens om te spelen. De mensen die de film kennen, weten denk ik wat ik bedoel. " My mind is clearer now."

Reacties zijn gesloten.